A tese doutoral de Cristian Silva Bóveda, defendida na Universidade de Santiago de Compostela (USC), pon o foco na percusión tradicional galega, un elemento "esquecido" da historiografía musical do país. A investigación, titulada ‘O ruído: a percusión como acompañamento da gaita na Galicia do S. XX. instrumentos, intérpretes e padróns rítmicos’ e dirixida polo profesor Francisco Javier Garbayo Montabes, analiza a evolución deste patrimonio dende unha perspectiva etnolóxica, técnica e histórica.
O estudo de Silva Bóveda evidencia a "invisibilización histórica" e a "fenda salarial" sufrida polos percusionistas (tamborileiros, caixeiros ou bombeiros) fronte aos gaiteiros. A investigación sinala que os percusionistas percibían "sistematicamente unha remuneración inferior" e o seu nome era "ocultado de forma case constante nos carteis, programas e rexistros históricos", figurando a miúdo como "criado" ou "mozo". A tese tamén resignifica o concepto popular de ‘ruído’ ou ‘arruídos’, demostrando que era unha expresión de "orgullo e identidade popular" nas Rías Baixas e no resto de Galicia.
A investigación, de carácter empírico, illou rudimentos e esquemas rítmicos tradicionais a través da análise de gravacións históricas do século XX, con figuras como os gaiteiros de Soutelo ou Os Campaneiros de Vilagarcía. Isto valida cientificamente a existencia dunha Escola Galega de Percusión, definindo unha gramática e uns patróns rítmicos propios para diferentes tipos de bailes.
A tese tamén aborda a "revolución pedagóxica e tecnolóxica do século XXI", dende os primeiros métodos escritos de tambor galego ata os samplers virtuais. Silva Bóveda afirma que "a percusión nunca foi un mero metrónomo humano nin un acompañamento intuitivo sen valor, senón un sistema cultural e técnico de primeiro nivel", buscando "devolverlle aos percusionistas o lugar central que sempre tiveron na nosa música".
