A traxectoria de Gayoso Frías estivo profundamente influenciada polo seu contexto familiar e galego. Tras completar os seus estudos, traballou como profesor de inglés nos Estados Unidos, experiencia que lle achegou a diversas culturas e realidades sociais.

Coa chegada da Segunda República, regresou a Galicia e involucrouse activamente na vida política e social. Foi un dos organizadores do sindicato da Federación de Traballadores da Terra pola UGT e participou na fundación da Federación Campesiña Provincial de Ourense do Partido Comunista de España, chegando a ser secretario agrario do Comité Executivo Provincial.

Tras o golpe de estado de 1936, Gayoso logrou evadirse e loitou co Exército Popular Republicano durante a Guerra Civil. A contenda forzou un longo éxodo que o levou por Marrocos, os Estados Unidos, Cuba e Venezuela, ata establecerse finalmente en Buenos Aires.

Na capital arxentina, integrouse na comunidade galega no exilio, colaborando con publicacións como Opinión Gallega e fundando a revista poética Eufonía. Tamén foi membro activo da Comisión de Cultura do Consello de Galiza, promovendo a cultura galega no exterior.

Para o seu sustento, Gayoso fundou e dirixiu unha axencia de viaxes, Frías, que tivo moito éxito entre os galegos e que chegou a ter tamén unha sucursal en Vigo, na rúa Policarpo Sanz. Antes de falecer, vendeu a axencia a outro paisano.

Alfonso Gayoso Frías faleceu en Buenos Aires en 1970, deixando un importante legado literario que inclúe teatro e poesía. Obras como Os fidalguos de Rante, Galeguidade (Humor, saudade e patria) e Namoros e regueifas son testemuño do seu compromiso coa causa galega e a resistencia cultural.