A dimensión material do ordenamento xurídico está intrinsecamente ligada aos valores do Estado de Dereito, que na tradición romano-xermánica posúe un substrato ético e moral innegable. A propia esencia da Administración pública, vinculada a conceptos como o servizo, a obxectividade e o interese xeral, é de natureza axiolóxica. Xorde primordialmente para a protección da dignidade humana e, no seu desenvolvemento, o aparato público está comprometido coa xustiza e, de xeito moi especial, coa obxectividade, características do labor administrativo que, nunha democracia, adquiren un profundo significado ético.
A ética resulta relevante porque o contido material das normas e a súa finalidade deben orientarse en función dos valores do Estado de Dereito, que posúen unha eminente deriva ética e moral. Se a forma dunha norma non exterioriza valores, non pode considerarse unha verdadeira norma xurídica; será unha regra, pero non unha norma propia dun Estado de Dereito.
A dignidade do ser humano, da persoa, constitúe o canon supremo de interpretación xurídica nun Estado de Dereito. Cada individuo, home ou muller, en calquera etapa do seu desenvolvemento, é portador da dignidade plena da humanidade. De feito, no ser humano concreto, na súa dignidade e no seu ser persoal, atopamos a condición de absoluto, o referente de todo canto existe, acontece e se produce no universo.
Por iso, o poder nun Estado social e democrático só ten sentido na medida en que contribúe a protexer, defender e promover a dignidade humana e todos e cada un dos dereitos fundamentais que dela se derivan.
