Miño lidera a concesión de licenzas de construción na comarca de Betanzos

O municipio costeiro supera á cabeceira comarcal en permisos de nova vivenda, mentres Oza-Cesuras duplica as súas autorizacións no último ano.

Imaxe xenérica dunha grúa de construción sobre un ceo azul, con edificios novos ao fondo.
IA

Imaxe xenérica dunha grúa de construción sobre un ceo azul, con edificios novos ao fondo.

O municipio de Miño rexistrou un notable rexurdimento urbanístico en 2025, situándose á fronte na concesión de licenzas de construción na comarca de Betanzos, superando á propia cabeceira comarcal.

Os datos máis recentes do Instituto Galego de Estatística (IGE) confirman a revitalización do sector da construción en Miño. Despois dun período de escasa actividade e coa lembranza das estruturas inacabadas de Costa Miño Golf, o concello costeiro volve liderar a emisión de permisos. Durante o último ano, o Concello de Miño concedeu 36 licenzas, superando as 26 autorizacións outorgadas en Betanzos, a capital da comarca.
Este pulo urbanístico é evidente coa presenza de guindastres na macrourbanización impulsada por Fadesa, que agora se orienta cara ao mercado inmobiliario de luxo con novas promocións de chalés cuxo prezo rolda os 900.000 euros. A recuperación tamén permitiu finalizar edificacións no centro urbano que estaban paralizadas desde 2008, como as situadas nas rúas A Carreira e A Barrosa, ou a da rúa Pardiñeira, que levaba quince anos sen rematar.
A rúa Extremeiro, próxima á Praia Grande, é outro punto de forte reactivación, atraendo o interese de investidores con varias promocións en marcha, incluída unha xa vendida da empresa Anjoca. Ademais, unha promotora adquiriu os esqueletos urbanísticos de Bañobre, que foron escenario dun filme sobre a burbulla inmobiliaria, e está a tramitar os permisos para a súa finalización.
No resto da comarca, Oza-Cesuras experimentou un notable crecemento, duplicando o número de autorizacións con 17 permisos en 2025, mentres que Betanzos mantivo os seus niveis. Pola contra, Irixoa non tramitou ningunha licenza, e Aranga, Coirós e Vilasantar concederon unha única autorización cada un.