Durante a súa participación nas xornadas do oficio cinematográfico do festival, Laxe compartiu co xornalista Carlos del Amor e o público asistente a súa visión artística e persoal. O director describiuse como unha persoa intensa e "mesiánica", afirmando crer nos mesías e na necesidade de ser así como artista.
“"Son así: creo nos mesías."
O seu novo filme, aínda en fase inicial, xirará arredor dun "mesías" e dun fenómeno que afecta o planeta Terra. Segundo Laxe, o proxecto aborda o que inicialmente parece a destrución do mundo, pero que finalmente se revela como a súa salvación. O director admitiu que aínda está a "declinar" posibilidades para a película, que considera unha "labor de artesanía" á que dedica moito tempo.
Entre as opcións que baralla, atópase unha vertente máis "plástica", cunha narrativa mínima e sen identificación clara cos personaxes, onde as escenas se xuntan e "se rozan". Por outra banda, considera unha alternativa máis "hollywoodiense", con actores de renome e un orzamento maior, o que lle permitiría introducirse nese mundo como un "cabalo de Troia".
Laxe tamén reflexionou sobre a súa carreira, mencionando que as críticas negativas recibidas por Sirat, película que o catapultou ao éxito internacional, servíronlle de "medicina". Comparou a súa obra cun medicamento, onde a "miel no bordo do vaso" axuda a que a medicina amarga sexa mellor aceptada, buscando un equilibrio entre luz e sombra.
“"Se protexemos as imaxes, se as defendemos de nós mesmos, da nosa pseudoideoloxía, é cando de verdade poden penetrar ao espectador, curar o imaxinario colectivo, e que eleve o seu nivel de consciencia, e non hai nada máis político que iso."
