A lei romana das 12 Táboas xa contemplaba a morte inmediata de fillos deformes, unha práctica que Séneca recoñecía na súa época para evitar diferenzas entre sans e enfermos. A definición de 'deforme' era ampla, como demostra o nacemento dunha nena en 1899 na rúa San Andrés da Coruña, que viña ao mundo con catro brazos, catro pernas e unha cabeza desproporcionada, falecendo ás poucas horas. Probablemente tratábase dun feto de siamesas a medio formar.
En marzo de 1908, en Vilamartín (Ourense), rexistrouse o nacemento dun neno con catro brazos e catro pernas, un feito que atraeu a numerosos veciños curiosos. Tamén no concello de Foz se atoparon casos similares. No libro de Defuncións da parroquia de Fazouro (1659-1782) aparece a anotación dunha defunción cualificada como 'monstro'.
O párroco describiu o nacemento dunha 'criatura monstruosa' con cabeza e cara perfectas ata os ombreiros, e dende alí, dous corpos unidos por diante, con catro brazos e catro pernas. A criatura, que naceu viva, faleceu pouco despois. Este caso, documentado como o das Siamesas de Fazouro, fillas de Antón Fiallega e Mariana Rodríguez, foi exhibido ante os veciños antes de recibir a auga de socorro.
A vida destas siamesas, de ter sobrevivido, podería ter sido similar á das irmás Rosa e Xosefa Bauzeh, nadas en Checoslovaquia, que viviron 42 anos unidas pola cadeira e se dedicaron a actuar en teatros. Outros casos famosos inclúen os irmáns Semnoc e Sam, que xiraron polo mundo en 1848-49.
En Foz, outro nacemento de siamesas rexistrouse no libro de bautismos da parroquia de Santa Cilla en 1857. Fillas de Francisco Rivas e Rita Pérez, naceron unidas dende o pescozo, aínda que cada unha tiña todos os membros necesarios. Unha delas mostrou sinais de vida, pero ambas foron soterradas ao día seguinte.
Un caso máis de feto sen formar tivo lugar na parroquia de San Adrao, en Lourenzá, en 1884. Tras seis meses de xestación, naceu un neno con brazos máis longos que o corpo, pernas e pés con xeonllos cara atrás, boca vertical e unha cabeza de gran tamaño, vivindo tan só media hora.
A reflexión sobre como podería ter sido a vida destas persoas, de ter sobrevivido e vivido máis tempo, queda sen resposta, xa que o seu destino estivo marcado polo nacemento.
