A homenaxe tivo lugar na Casa do Concello de Redondela, onde a funcionaria desenvolveu a súa actividade profesional durante case cinco décadas. A súa labor foi comparada co espírito de modernización e proximidade á cidadanía que impulsaron figuras históricas como Manuel Azaña e Emilio González López na administración estatal.
A funcionaria foi unha peza fundamental na Fundación Lois Peña Novo, a primeira entidade cultural creada na historia do municipalismo galego. Esta iniciativa, sen precedentes en Galicia, buscaba contribuír a crear o concello máis galeguizado da comunidade, impulsada por un grupo de funcionarios comprometidos.
“"Pouquísimas mulleres coñecín que fosen tan decisivas na introdución da lingua galega nos usos xurídicos e administrativos."
O seu compromiso co galego comezou nos seus primeiros anos como funcionaria, cando ingresou no Concello de Redondela en setembro de 1979, despois das primeiras eleccións democráticas. Desde entón, a súa curiosidade e dedicación transformaron a súa visión de Galicia, converténdoa nunha activa defensora da lingua e a cultura galegas.
A súa influencia foi clave nas conquistas laborais dos funcionarios de Redondela, realizando propostas innovadoras desde a Xunta de Persoal que dignificaron a función pública e melloraron os servizos municipais. A súa autoridade e tesón foron tales que, a pesar dos intentos de neutralizala por parte dalgúns políticos e un interventor, a súa personalidade prevaleceu.
Aínda que se xubila da vida laboral, a funcionaria continuará co seu maxisterio na defensa dos valores patrimoniais de Galicia, promovendo a galeguización a través do colectivo Galeguizar Galicia. O seu nome, xunto cos de figuras como o poeta Ramón Cabanillas e os maxistrados da primeira sentenza en galego, debería figurar nun lugar destacado na Casa do Concello de Redondela.
