A cidade de Compostela acolleu onte a sesión plenaria do Día das Letras Galegas, organizada pola Real Academia Galega (RAG) en homenaxe á figura de Begoña Caamaño. A elección da capital galega como escenario respondeu á proposta da alcaldesa, Goretti Fernández, quen quixo ofrecer a cidade tras coñecerse que Caamaño sería a homenaxeada do 2026. O Teatro Principal, un espazo significativo na vida da escritora, foi o lugar escollido para o evento, que coincidiu coa manifestación na defensa do idioma convocada por Queremos Galego.
A cerimonia comezou coa interpretación da Marcha do Antigo Reino de Galicia a cargo de Os Enxebres de San Lázaro, coa presenza no escenario do presidente da Xunta, Alfonso Rueda, e do presidente da RAG, Henrique Monteagudo. A artista Sofía Espiñeira tamén participou coa peza a capella «Unha tripulación» e posteriormente acompañada instrumentalmente, seguida de «Herba de namorar».
O presidente da RAG, Henrique Monteagudo, foi o encargado de presentar os artistas e os intérpretes en lingua de signos. A académica Ana Romaní, amiga de Caamaño, destacou a vixencia do seu discurso sobre a violencia patriarcal, os discursos belicistas, o papel das corporacións mediáticas e a vulneración de dereitos. Citou palabras da homenaxeada: «É o momento de mudar o xogo, de cambios profundos estruturais e conceptuais. É o tempo do feminismo, é dicir da xustiza, da igualdade, da liberdade, da dignidade e da felicidade».
A académica Marilar Aleixandre sinalou que Begoña Caamaño «abriu en canal mitos», referíndose á violencia contra a muller e á castración simbólica das linguas. Aleixandre comparou a obra de Caamaño coa «Odisea» e a figura de Penélope, destacando como a escritora «zurcía con fío violeta linguas cortadas» e exploraba a liberdade feminina. Tamén resaltou que Caamaño levou no seu mastro «as velas da rebeldía, da defensa da liberdade, da denuncia das inxustizas».
O expresidente da RAG, Víctor Freixanes, lembrou o seu coñecemento de Begoña Caamaño dende as súas prácticas na Radio Popular de Vigo nos anos 80. Destacou a súa enerxía e ledicia, e a calidade da súa obra, como a novela «Circe», que cualificou de «magnífica» e cunha lingua galega revitalizada. Freixanes subliñou a visión de Caamaño de que «o idioma é unha forma de narrar o universo» e a súa vontade de «axustar contas» coa historia dende unha óptica feminista, buscando «cambiar un mundo que non nos gusta».
Henrique Monteagudo, ademais de louvar a intelixencia e o afán subversivo de Caamaño na súa reinterpretación dos mitos, aproveitou para facer un chamamento á defensa do galego. Sinalou que a enquisa sobre o idioma revela niveis críticos e instou a un «impulso político» e ao «compromiso da cidadanía», confiando no Plan Xeral da lingua e no diálogo coa Xunta. Recordou a figura de Caamaño como exemplo de «neofalante» que se fixo coa lingua.
