Nada en Pozaldez (Valladolid), Dona Ana é nai de tres fillos, avoa de cinco netos e bisavoa. A súa vida laboral incluíu traballos nunha fábrica de malta, onde se encargaba do empaquetado ata o seu peche. Máis alá do seu percorrido profesional, a súa historia persoal está marcada por unha existencia dinámica e social.
Na súa mocidade, o baile foi unha das súas grandes paixóns. Frecuentaba as pistas onde, segundo lembra a súa familia, era habitual que tivese que organizar quendas debido á cantidade de persoas que desexaban bailar con ela. Destacaba especialmente no valse, onde as súas parellas a elevaban nos xiros, aínda que o seu estilo preferido sempre foi o charlestón. Tamén gozaba de actividades como ir con amigas a ver pasar os trens ou xogar ao balón.
Hoxe en día, lonxe dunha vida sedentaria, Dona Ana continúa participando activamente nas actividades do centro de día, especialmente en ximnasia e baile. Segundo a súa familia, nunca foi de comer en exceso e, ata hai poucos anos, utilizaba a diario a bicicleta estática. A isto súmase un compoñente xenético relevante: a súa nai tamén superou os 100 anos.
Galicia consolidouse como unha das zonas con maior esperanza de vida do país, con máis de 1.400 persoas centenarias, superando a media nacional.
O caso de Dona Ana non é illado. Galicia consolidouse como unha das zonas con maior esperanza de vida do país. Segundo datos do Instituto Nacional de Estatística (INE), a comunidade conta con máis de 1.400 persoas centenarias, o que representa unha porcentaxe superior á media nacional. As provincias de Ourense e Lugo concentran boa parte desta poboación lonxeva, especialmente en contornas rurais onde se manteñen estilos de vida tradicionais. A chamada “feminización” da lonxevidade é tamén evidente: máis do 80% dos centenarios son mulleres.
Os expertos atribúen este fenómeno a unha combinación de factores que van máis alá da xenética —que influiría entre un 20% e un 30%—. A dieta baseada en produtos frescos e locais, a actividade física moderada e constante, así como un forte tecido social e familiar, son claves para explicar a elevada esperanza de vida. Ademais, Galicia comparouse en múltiples ocasións coas denominadas “zonas azuis”, como Okinawa, pola calidade de vida dos seus maiores e a súa capacidade para manter tanto a actividade física como a lucidez mental en idades avanzadas. Neste contexto, a historia de Dona Ana representa non só unha celebración familiar, senón tamén o reflexo dun modelo de vida que segue espertando interese científico e social.
