A atención a persoas dependentes no rural galego recae, na súa maioría, sobre mulleres, que asumen unha dedicación constante. Esta situación pode xerar illamento social e problemas de saúde para as coidadoras. Ante esta realidade, a enfermaría a domicilio do Servizo Galego de Saúde (Sergas) emerxe como un recurso fundamental, proporcionando non só coidados aos pacientes, senón tamén apoio e formación ás súas familias.
Na provincia de Ourense, unha das rexións máis envellecidas de Europa, este servizo é especialmente relevante. Os equipos de soporte de atención domiciliaria (ESAD) realizan visitas periódicas aos fogares, ofrecendo pautas e consellos para o manexo de pacientes encamados, a prevención de úlceras e a administración de medicación. O seu obxectivo é facilitar que os enfermos crónicos e maiores poidan permanecer nos seus fogares, evitando desprazamentos a centros sanitarios que, debido á dispersión xeográfica e ás precarias comunicacións, supoñen un obstáculo considerable.
“"O perfil que máis vemos nas persoas coidadoras é o dunha muller, no 98% dos casos, con idades entre 50 e 60 anos. Estas coidadoras chegan en moitas situacións a un illamento social, pola síndrome de coidador queimado."
Os profesionais sanitarios tamén inciden na importancia do autocoidado das coidadoras, animándoas a buscar momentos para si mesmas e a apoiarse na familia ou nos servizos de axuda no fogar. A sobrecarga emocional e física é unha realidade para moitas delas, e os enfermeiros actúan como un punto de apoio, escoitando as súas inquedanzas e ofrecendo solucións. Ademais, realizan unha importante labor de enlace co sistema, informando sobre axudas e trámites para a declaración de dependencia.
Desde a súa posta en marcha en 2023, os 35 equipos de soporte de atención domiciliaria de atención primaria en Galicia realizaron máis de 214.000 consultas e atenderon a máis de 177.000 pacientes nas súas casas. Esta iniciativa reflicte o compromiso coa atención sociosanitaria e a necesidade de fortalecer a enfermaría para responder ás demandas dunha poboación cada vez máis lonxeva e con patoloxías crónicas, especialmente nas zonas rurais.




