A mostra, obra de Dea Gómez e Diego Omil, abriu oficialmente este xoves nun acto no que a vicerreitora de Cultura, Lingua e Patrimonio, Ana Cabana, reivindicou a USC como “espazo de produción e de transmisión de coñecemento onde debe integrarse a cultura”.
Los Bravú despregan unha linguaxe pictórica de corte figurativo, atravesada por ecos surrealistas e por un virtuosismo neomanierista. Nas súas imaxes conviven o deseño contemporáneo, os fanzines, os mass media e unha estética de raíz academicista, configurando unha cartografía onde o narrativo se abre cara a unha dimensión simbólica.
O territorio na súa obra opera como paisaxe espiritual, un campo de forzas onde o telúrico dita a postura dos corpos e altera a percepción do cotián. A mostra recupera as raíces da súa andaina na narrativa gráfica mediante lenzos de gran escala.
Dea Gómez e Diego Omil, que traballan xuntos dende 2012, afirman que as súas imaxes encriptan os anhelos da nosa época. "Expor nun espazo como este é un auténtico luxo", sinalaron, engadindo que a montaxe ten "moito que ver tamén coa nosa maneira de construír".
A vicerreitora destacou que a obra de Gómez e Omil dialoga coas culturas populares e os imaxinarios colectivos. "O título da exposición remite a unha idea moi galega de que as paisaxes non son só físicas ou xeográficas, senón que tamén son as xentes que van evolucionando no tempo", explicou.
A mostra pode visitarse na Igrexa da Universidade de martes a venres, en horario de 11.00 a 14.00 e de 17.00 a 20.30 horas.
