O río Gafos, outrora vital para o rural e lugar de esparcimento na urbe, está a ser obxecto dun ambicioso proxecto de renaturalización en Pontevedra. O escritor e etnógrafo Carlos Solla xa destacaba en 2016 a importancia sentimental deste río para os pontevedreses, lembrando o seu papel nos muíños, na agricultura e mesmo como lugar de baño, cualificándoo como "a patria perdida de moitos pontevedreses".

A idea de devolverlle a vida ao Gafos non é nova, con primeiros tanteos arredor do ano 2000 que atoparon resistencia. Non obstante, a sensibilidade ecoloxista medrou e, tras unha división de opinións no 2008 co paseo do río, a actual obra é recibida "cunha expectativa moi boa, con ilusión", segundo o concelleiro de Infraestruturas, César Mosquera.

Mosquera subliña que este proxecto é "impresionante, pioneiro e avanzado", e un "reflexo moi claro do cambio que houbo na sociedade", simbolizando a "mudanza de conciencia cidadá". A implicación do enxeñeiro municipal, que de neno xogaba no río, e da consultora Calco, que o considerou "unha oportunidade única", achegou un vínculo emocional "excepcional" ao deseño, que contou cun equipo multidisciplinar.

O interese por esta actuación transcendeu o ámbito local, xerando expectación na ministra de Transición Ecolóxica e atraendo consultas doutras cidades. O proxecto, que incluíu 50 bocetos e a recuperación da illa do Gafos, busca unha solución integrada a pesar das edificacións próximas.

A recuperación do cauce será rápida, pero a consolidación da vexetación e a paisaxe do seu contorno levará aproximadamente unha década. A execución dos traballos, cun prazo dun ano, dependerá das condicións meteorolóxicas, priorizando sempre "que se fagan as cousas ben como hai que facelas".