A pesar de que o 31 de maio se achega rapidamente, e cunha primavera excepcionalmente seca e cálida, a provincia de Ourense atópase nunha carreira contra o reloxo. A necesidade de limpar a maleza nas franxas de seguridade de 50 metros arredor das vivendas é urxente, especialmente despois das abundantes precipitacións invernais que xeraron unha gran cantidade de masa vexetal.

A complexidade da situación agrávase pola elevada fragmentación da propiedade rural. Ourense posúe 3.534.490 fincas, máis de dez por habitante, superando a suma de Andalucía e Estremadura. Estímase que preto de medio millón destas parcelas están situadas dentro das franxas de protección secundarias, moitas delas en estado de abandono e con propietarios descoñecidos debido aos movementos migratorios de décadas pasadas.

A pequena dimensión media das fincas, inferior aos 1.000 metros cadrados, complica aínda máis a xestión. Unha simple liña de desbroce de 50 metros pode implicar a catro propietarios diferentes, e a identificación e notificación destes pode estancarse se os herdeiros non están claros. Nestes casos, a publicación no DOG e no BOE con datos catastrais é o único recurso.

Ante esta situación, a Xunta de Galicia incrementou os recursos. O convenio con Seaga duplicou o seu orzamento ata os 25 millóns de euros anuais para axudar aos 271 concellos adheridos a executar as limpezas subsidiarias forzosas. Ademais, os concellos de máis de 10.000 habitantes que non cumpran coa normativa poderían ver retidos os seus fondos autonómicos, xa que a responsabilidade de vixiar e tramitar as sancións recae sobre eles.