O Posío: de xardín histórico a parque sen alma

A recente reforma do Concello de Ourense transforma o emblemático parque, perdendo a súa identidade e potencial para ser recoñecido a nivel europeo.

Imaxe dun parque histórico en Galicia con elementos de granito e vexetación exuberante, mostrando signos de recente renovación con pavimentos modernos contrastando con bancos de pedra antigos e roseiras, ceo nubrado.
IA

Imaxe dun parque histórico en Galicia con elementos de granito e vexetación exuberante, mostrando signos de recente renovación con pavimentos modernos contrastando con bancos de pedra antigos e roseiras, ceo nubrado.

A reforma do Xardín do Posío en Ourense, cun investimento de preto de 3 millóns de euros, é criticada por transformar un espazo histórico e botánico nun parque convencional, perdendo a súa identidade e potencial recoñecemento europeo.

O Xardín do Posío, un espazo emblemático para os ourensáns desde mediados do século XIX, perdeu a súa oportunidade de formar parte da Rede de Xardíns Históricos de Europa tras unha recente reforma executada polo Concello de Ourense. A actuación, cun investimento duns 3 millóns de euros, transformou o que era un xardín con identidade, historia e valor botánico nun parque convencional, alterando o seu deseño orixinal e degradando o seu valor botánico.
A pesar de que dende o Concello se presentan as actuacións como unha mellora, que inclúe a renovación de pavimentos, xogos, substitución de pedra por "solo natural" (xabre), novas plantacións e rehabilitación de elementos patrimoniais, unha análise máis crítica revela contradicións. A existencia dunha base de formigón baixo o xabre xera dúbidas sobre a permeabilidade real do solo, a súa capacidade de infiltración de auga e a "respiración" das raíces, podendo converter o terreo nunha superficie máis próxima a unha laxe dura.
A intervención tamén ten implicacións climáticas, xa que a terra compactada aumenta a temperatura superficial, reduce o arrefriamento natural pola menor evaporación e dificulta o desenvolvemento radicular da vexetación. Elementos como unha futura cafetaría ou valados de formigón poderían incrementar o efecto de "illa de calor". A substitución de 25 árbores, algunhas xa enfermas ou secas, por novas plantacións de pequeno diámetro, significa que a sombra real tardará décadas en chegar, prexudicando a experiencia dunha xeración enteira.
Ademais, a reforma afectou elementos tradicionais como bancos e zócalos do paseo das palmeiras, a disposición das roseiras e a restauración de elementos históricos, rompendo coa identidade orixinal do espazo. Mentres Galicia conta con nove xardíns na Rede Europea de Xardíns Históricos, o Posío perdeu o seu potencial para unirse a esta lista. O 5 de xuño de 2026, Día Mundial do Medio Ambiente, marca unha reflexión amarga para Ourense: a transformación do Posío non foi unha restauración, senón unha ruptura coa súa esencia única.