O creador Afonso Becerra, quen medrou en Becerreá, busca transmitir aos seus alumnos da Escola Superior de Arte Dramática de Galicia a maxia do mundo infantil, combinando estudo e traballo. Doutor en Artes Escénicas e en proceso do seu segundo doutoramento, Becerra confesa que de neno fantaseaba con ser alguén capaz de habitar a fantasía para achegarse a un mundo mellor, algo que cre que consegue a través das artes escénicas.
A distancia entre Becerreá e Barcelona, onde estudou Arte Dramática, non lle pareceu un obstáculo, senón unha oportunidade para conectar coa cultura catalá, que valoraba as súas orixes. Aínda que botou de menos a idiosincrasia labrega dos seus avós de Vilar de Ousón, tamén atopou en Barcelona unha apreciación pola cultura e as artes escénicas que non atopara antes.
Becerra defínese como "apaixonado, esixente, currante e 'pringao'", e non se arrepente de ningunha decisión tomada. Cita como referentes femininas da escena galega a Ana Vallés, Patricia de Lorenzo e Nuria Sotelo, cuxo traballo considera parte das súas "células". Fóra de Galicia, sente como na casa en Guimarães e Porto.
Sobre as iniciativas culturais no rural, o dramaturgo sinala que xorden outras mellores, en referencia á asociación cultural A Pipa de Becerreá da que foi fundador. A súa última película vista e que lle gustou foi 'Father mother sister brother', de Jim Jarmusch.
Becerra confesa que nunca tivo interese en dirixir unha longametraxe, pois a considera unha industria dependente de moitos recursos e maquinaria, e el só se ve como un "pobre demo". O libro que máis o marcou foi 'Os eidos', de Uxío Novoneyra. O seu reto pendente é "parar, non facer nada" e, antes de durmir, pensa na dramaturxia da danza, tema que podería ser o seu segundo doutoramento.
