A finais do século XIX, a praia de Vilagarcía de Arousa converteuse nun destino de referencia para a alta sociedade grazas á casa de baños La Concha de Arosa. Este emblemático edificio, deseñado por Jenaro de la Fuente Domínguez, non só se consolidou como un referente da talasoterapia durante as tempadas estivais, senón tamén como o epicentro da vida social e política da época, albergando banquetes, bailes e mitins políticos. A construción pechou as súas portas tras a Guerra Civil, e hoxe, tan só queda o seu recordo no lugar que ocupou.

A través de programas de modelado e renderizado en 3D, o CIAG devolve á vida elementos patrimoniais que se viron total ou parcialmente eliminados. Un dos deseñadores do centro, Anxo Miján, explica que a precisión histórica é a máxima que guía estes proxectos, obtendo datos a través de investigacións e arquivos achegados por catedráticos e directores de estudo. O responsable da virtualización, Carlos Paz, engade que cada proxecto está asesorado por profesionais da arquitectura e da historia, contando neste caso co apoio investigador da Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela (USC).

Traballar con documentación do pasado presenta retos como a falta de detalles específicos. Cando non hai información, tómanse decisións guiadas polos investigadores, entendendo que todas as representacións son propostas de recreación. Aínda así, prima o respecto pola fidelidade histórica e a plausibilidade. Carlos Paz subliña que, ademais da veracidade histórica, non se sacrifica o factor estético, definíndose como "artesáns dixitais".

O proceso de modelado convértese en parte da investigación, permitindo visualizar detalles que en papel serían imposibles. Estas propostas visuais ofrecen beneficios educativos, divulgativos, museísticos e de apoio á comunidade científica, ademais de evitar intervencións directas sobre o patrimonio físico. A recreación de La Concha de Arosa, promovida en 1886 polo industrial José Salgado Rodríguez, tiña unha planta en forma de U e unha estética pintoresca na súa fachada marítima.

O balneario atraeu figuras influentes como a escritora Emilia Pardo Bazán e os políticos Eugenio Montero Ríos e José Canalejas, converténdose nun motor cultural e símbolo do auxe turístico da ría de Arousa. Porén, a Guerra Civil marcou o fin da súa actividade, seguida dun período de abandono e espolio que levou á súa demolición definitiva entre 1954 e 1955. Hoxe, o terreo que ocupaba é o Parque da Concha.