A figura de Manolo, coñecido polos nenos como "O chulo do Parque", evoca a un home estirado e profesional do engano que deixou unha pegada en Ourense. A súa habilidade para roubar soños, como lle fixo a Pepe de Castelo, é o fío condutor desta peculiar historia de emigración.

Tras unha longa viaxe de seis horas dende a montaña de Queixa, Pepe de Castelo chegou á cidade de Ourense, asombrado pola urbe e os seus edificios nos anos cincuenta. Foi entón cando, mirando o escaparate dunha axencia de viaxes, se lle achegou un home ben traxeado que dicía ser director de "Viaxes América", especializada en emigración transatlántica.

O suposto axente de viaxes ofreceu a Pepe un billete a Venezuela a un prezo moito máis baixo que o das demais axencias, prometendo encargarse de todos os trámites e acompañalo ata Vigo. A invitación a comer en La Regidora e a estancia nunha pensión da rúa do Progreso selaron a confianza de Pepe no home.

Coa documentación en regra e un selo nos papeis, Pepe embarcou rumbo ao porto da Guaira, en Venezuela, onde supostamente o esperaba un axente local. Non imaxinaba que a viaxe duraría apenas media hora, o tempo que tardaba o vapor de pasaxe en cruzar a ría de Vigo ata Cangas.

Ao chegar ao muelle de Cangas, non atopou a ninguén agás a un mariñeiro coñecido como Churruca. Este ofreceulle traballo na Factoría Massó, que daquela estaba en auxe na industria ballenera. Pepe aceptou e quedou para sempre nun dos lugares que máis cativan desta Galicia Única.

Hoxe, xubilado e con noventa e pico anos, Pepe de Castelo atopa a felicidade en Cangas, pescando calamares e observando os barcos que cruzan a ría. Unha vida que non cambiaría por ningunha outra, lonxe das enganos do pasado.