Os retos pendentes da área metropolitana da Coruña

Os municipios da comarca levan catro décadas agardando solucións coordinadas para transporte, urbanismo e xestión de residuos.

Vista aérea da costa da Coruña coa Torre de Hércules e a expansión urbana cara aos concellos veciños.
IA

Vista aérea da costa da Coruña coa Torre de Hércules e a expansión urbana cara aos concellos veciños.

A área metropolitana da Coruña afronta desafíos históricos en transporte, urbanismo, auga e xestión de residuos, con intentos de coordinación que se arrastran dende hai catro décadas.

A convocatoria da comisión municipal especial da área metropolitana da Coruña para o próximo 30 de xuño, e o posterior encontro previsto coas alcaldías da comarca en xullo, volven poñer o foco nos problemas comúns que comparten os veciños desta zona xeográfica. Dende a creación e posterior disolución da Mancomunidade de Municipios da Área de A Coruña en 1983 e 2012, respectivamente, os intentos de coordinar a acción política no contorno da cidade teñen sido infructuosos, en gran parte polas diferenzas políticas sobre a estrutura orgánica destes proxectos.
No eido do transporte, a alta densidade de tráfico entre a cidade e os municipios próximos evidencia a insuficiencia do transporte público por estrada para cubrir a demanda e a dispersión poboacional. Mentres os concellos con gobernos de esquerdas reclaman un consorcio público, a Xunta de Galicia, en mans do Partido Popular, aposta polo seu modelo de Transporte Metropolitano de Galicia. A proposta dunha zona única de taxis para A Coruña, Oleiros, Culleredo, Cambre e Arteixo, así como o estudo dun tren de cercanías e o transporte marítimo, son outras cuestións pendentes.
En canto ao urbanismo, a ordenación do territorio realízase sen coordinación entre os municipios, dificultando a planificación conxunta de novas áreas residenciais, empresariais e equipamentos públicos. A pesar da case inexistencia de límites visibles nas zonas máis poboadas, a falta de comunicación e, nalgúns casos, a carencia dun plan de urbanismo propio, agravan a situación.
O abastecemento de auga é o campo con maiores avances, grazas á xestión conxunta. Unha empresa municipal da Coruña subministra o servizo a varios concellos da comarca, mentres que o tratamento de residuos realízase na Estación Depuradora de Augas Residuais de Bens, xestionada por varios concellos metropolitanos, que tamén impulsan proxectos ambientais.
No ámbito dos residuos, a planta de tratamento de Nostián, propiedade do Concello da Coruña, non logrou unha xestión conxunta efectiva, xa que os municipios veciños actuaron como meros clientes. A licitación dun novo contrato por parte da Coruña reavivou as reclamacións de participación na xestión, pero o acordo aínda non se materializou. A saída de Arteixo do Consorcio As Mariñas complica a integración comarcal nun modelo único.
A gobernanza representa un dos maiores obstáculos. A antiga Mancomunidade estivo marcada pola maioría absoluta da Coruña e a oposición do resto de municipios. A lexislación galega esixe unha proposta de lei para crear unha área metropolitana, iniciativa apoiada por nove concellos, pero a presenza de catro gobernos do PP, que rexeitan novas estruturas administrativas, dificulta o consenso, como demostra o caso de Vigo.