Tras 14 anos de espera, o premio segue sen dono. Este luns, o loteiro Manuel Reija, quen asegurou atopar o boleto, e o seu irmán, que era delegado de Loterías naquel momento, sentan no banco dos acusados. O xornalista Xaquín López, autor dun libro e un documental sobre o caso, analiza os puntos clave deste proceso que el mesmo cualifica como un boleto "maldito".
A demora en chegar a xuízo é "absolutamente inconcibible" para López, quen atribúe a situación a "unha serie de erros e despropósitos por moitas partes". Segundo o xornalista, o sistema fallou "por todos lados", xa que non hai outra explicación para que, tantos anos despois, o caso siga aberto. López lembra que o proceso foi tan complexo que incluso directivos "ao máximo nivel da SELAE (Sociedade Estatal de Loterías e Apostas do Estado)" chegaron a estar investigados, aínda que finalmente a Audiencia Provincial da Coruña desestimou os cargos contra eles.
A Fiscalía acusa ao loteiro dun presunto delito de apropiación indebida, mentres que ao seu irmán impútaselle un delito de branqueo de capitais ou encubrimento. O Ministerio Público solicita para cada un deles unha pena de seis anos de cárcere. López subliña a gravidade da situación, destacando que se trata do delegado de Loterías da provincia da Coruña acusado de branqueo de capitais, o que considera "moi serio, moi grave".
A versión do loteiro, que afirmaba atopar o boleto, foi posta en dúbida por unha "investigación meticulosa e sixilosa" da Policía Nacional. Os investigadores concluíron que o loteiro non atopou o boleto, senón que "se apropiou del". A clave estivo no rexistro da máquina da administración de loterías. O verdadeiro dono acudiu a comprobar un feixe de cinco boletos, e o loteiro, supostamente, devolveulle os catro non premiados e quedou co gañador. A pista definitiva foi que, acto seguido, o cliente selou novas apostas cos seus números manuais habituais, unha combinación á que "estaba abonado de por vida". Toda esta secuencia quedou rexistrada no terminal.
A policía seguiu este rastro, solicitando a Loterías un rexistro de onde se xogara esa combinación manual en toda España. Os datos revelaron que se xogaba en lugares turísticos como as Illas Canarias ou a Costa do Sol. Ao cruzar esta información cos rexistros do Imserso, deron cunha persoa cuxas viaxes coincidían coas datas e lugares. Así chegaron á familia do presunto propietario lexítimo, un home que faleceu ao ano seguinte dos feitos e cuxos herdeiros, a súa viúva e a súa filla, son quen agora reclaman o premio.
Xaquín López aclara que neste xuízo non se decide quen é o propietario do boleto, senón se os dous acusados son culpables dos delitos que se lles imputan. Se son declarados culpables, a familia do falecido deberá iniciar outro proceso nun xulgado do civil para reclamar o premio. O camiño allanaríase se a sentenza do tribunal penal incluíse unha coletilla asegurando quen é o propietario, algo que o xornalista considera "absolutamente inusual".
“"Se os maxistrados os declaran inocentes, sen lugar a dúbidas Manuel Reija podería cobrar o premio, porque sería o lexítimo propietario."
Mentres a xustiza decide, o boleto segue custodiado nas instalacións de Loterías e Apostas do Estado. O seu valor, con todo, non fixo máis que crecer. Os 4,7 millóns de euros orixinais poderían terse convertido xa, cos intereses acumulados, nunha cifra que rolda os 8 millóns de euros, e ademais, libres de impostos, xa que a lei que grava os premios de lotaría é posterior á data do sorteo.
