O 55% de fogares galegos con dereito ao Ingreso Mínimo Vital non o solicitou

A taxa de non acceso na comunidade galega é superior á media estatal, segundo un informe da Airef que tamén sinala o solapamento con outras axudas.

Primeira plana dun documento oficial esgazado cunha man, simbolizando axuda económica.
IA

Primeira plana dun documento oficial esgazado cunha man, simbolizando axuda económica.

Seis anos despois da súa creación, o Ingreso Mínimo Vital (IMV) aínda non chega a máis da metade dos fogares galegos con dereito a el, cun 55% que non o solicitou en 2025.

En Galicia, un 55% das familias que cumpren os requisitos para recibir o Ingreso Mínimo Vital (IMV), unha prestación económica do Goberno destinada a previr o risco de pobreza, aínda non a solicitaron. Isto supón que están a perder a oportunidade de cobrar un apoio cuxa contía varía segundo a composición familiar, os ingresos e o patrimonio.
A taxa de non acceso, que mide a porcentaxe de fogares con dereito á axuda que non a solicitan, apenas se reduciu tres puntos respecto a 2024, situándose no 55%. Esta cifra é superior á media nacional (52%) e sitúa a Galicia entre as comunidades con maior taxa, só por detrás de Baleares (65%), Cataluña (64%) e Castela-A Mancha (56%). Estímase que un número considerable de familias descoñece a existencia desta axuda.
Actualmente, o IMV chega en Galicia a uns 36.000 fogares, que albergan aproximadamente 97.000 persoas, cunha contía media mensual de 542 euros por fogar. A Autoridade Independente de Responsabilidade Fiscal (Airef), que avalía o funcionamento da prestación desde 2021, sinala que o deseño actual reduce a probabilidade de traballar un 12% de media entre os perceptores.
A Airef tamén chama a atención sobre o solapamento do IMV con outras prestacións. En 2024, o 51% dos fogares perceptores en España recibían outra axuda adicional, e o 16% combinaba o IMV con dúas ou máis. O subsidio por desemprego é a prestación que máis se complementa, especialmente a partir dos 52 anos. Por iso, o organismo insta a "reforzar a coherencia entre coberturas" e "revisar a pertinencia da súa simultaneidade".
Nunha comparativa coas prestacións de último recurso doutros países europeos, a Airef conclúe que, aínda que a contía da axuda en España é superior á media, tanto a taxa de cobertura como a redución da pobreza son inferiores.