Unha nova investigación liderada pola Flinders University, en Australia, suxire que a "explosión cámbrica", o período de rápido desenvolvemento de ecosistemas mariños complexos hai uns 540 millóns de anos, tivo un protagonista inesperado: a acumulación de excrementos no fondo do mar. Os autores denominan este fenómeno como unha "revolución fecal" que puido remodelar a circulación de nutrientes e impulsar a diversificación biolóxica.
Cando os primeiros animais comezaron a alimentarse de forma máis sofisticada, produciron restos dixestivos máis abundantes e variados. Estes residuos, fosilizados como coprolitos, apareceron a comezos do Cámbrico e identificáronse en máis de 35 xacementos a nivel mundial. Segundo os investigadores, este aumento de "materia orgánica reciclada" tería enriquecido os océanos con carbono e nutrientes, acelerando a evolución de novas formas de vida e a complexidade das cadeas tróficas.
O estudo, publicado en Trends in Ecology & Evolution, propón que as feces actuaron como "paquetes" de enerxía e nutrientes, redistribuíndo materia orgánica na columna de auga e no sedimento. Esta reconfiguración do ciclo de nutrientes creou condicións máis favorables para o xurdimento de animais con dietas máis diversas e sistemas dixestivos máis complexos, fomentando a innovación evolutiva.
Os científicos sinalan que esta idea complementa outras explicacións clásicas da explosión cámbrica, como o aumento do osíxeno. A maior eficiencia dos sistemas dixestivos dos organismos primitivos converteu o mar nun entorno máis dinámico, con máis dispoñibilidade de alimento e, polo tanto, máis oportunidades para a evolución.
Os coprolitos actúan como un valioso arquivo fósil, permitindo reconstruír os hábitos alimentarios dos animais primitivos e a súa evolución. A diversidade destes restos suxire que a evolución das estratexias alimentarias avanzou á par coa diversificación dos ecosistemas mariños, abrindo novos nichos ecolóxicos.
Esta proposta tamén axuda a comprender mellor a historia dos primeiros animais. A interacción entre depredadores, presas, detritos e sedimentos volveuse máis estreita, deixando unha pegada profunda no rexistro fósil e convertendo o océano nun entorno máis fértil grazas ao reciclaxe biolóxico.
