A Asociación Cultural Bonsái Coruña, coñecida polas súas reunións dominicais no Parque Botánico de Culleredo, presentou a súa mostra anual, que se celebrou o venres e sábado. A exposición estivo dedicada á memoria dun dos seus membros máis activos, falecido recentemente.
Entre os exemplares expostos, os visitantes puideron admirar unha gran variedade de especies, incluíndo olmos, piñeiros, arces, cipreses, cedros, azaleas en flor, un cerdeiro de santa Lucía, un buxo e incluso unha especie autóctona como o carballo. Esta foi a primeira das tres mostras que a asociación organiza habitualmente ao longo do ano.
“"Para min, a paciencia é facer a catedral de Santiago con palillos; para facer un bonsái non hai que ter présa."
O presidente da asociación explicou que a afección polos bonsáis comezou a popularizarse en España nos anos 80. A entidade constituíuse formalmente en 1991 e actualmente conta con 35 membros activos. Segundo o responsable, un bonsái pode modelarse a partir dunha rama ou unha cortiza atopada na natureza, aplicando técnicas de horticultura para transformala nunha árbore en miniatura que pode vivir ata cen anos.
Aínda que a arte do bonsái se asocia a miúdo coa paciencia, o presidente da asociación subliña que o máis importante é entender que se trata dun ser vivo en constante cambio. Unha vez preparado, un bonsái só require coidados específicos un par de veces ao ano, como a poda.
Para aqueles interesados en iniciarse neste mundo, a asociación convida a achegarse ao Parque Botánico de Culleredo calquera domingo. Alí, os expertos ensinan tanto a crear como a manter os bonsáis, facendo fincapé na importancia de que as plantas vivan á intemperie, xa que necesitan experimentar as catro estacións para o seu correcto desenvolvemento. Por iso, as exposicións realízanse en inverno, outono e primavera, para mostrar os cambios estacionais dos exemplares.
