Esta é unha das principais conclusións do proxecto Atac (Adaptación e Transformación da Pesca Artesanal ao Cambio Climático), liderado polo grupo de investigación Future Oceans Lab do Centro de Investigación Mariña da Universidade de Vigo. Os resultados presentáronse nunha xornada na Federación Galega de Confrarías de Pescadores, en Milladoiro (Ames).
O proxecto analizou as percepcións dos profesionais, as súas capacidades de adaptación e as estruturas organizativas. A investigación comparou datos de 2018 e 2025, mostrando unha diminución da intención de abandonar a actividade e un aumento na busca de alternativas para mantela. Estratexias como a incorporación de novas artes de pesca, o cambio de zonas ou a procura de novas especies obxectivo gañan peso.
Os profesionais sinalan como impactos máis frecuentes o desprazamento dos recursos, as mortaldades masivas de especies e os cambios nas tempadas de recolección. Tamén se mencionan o aumento da temperatura da auga, as variacións nas precipitacións e temporais, especies invasoras e alteracións nas mareas vermellas.
En comparación con 2018, a resposta ante os cambios reais é hoxe máis activa. As estratexias inclúen aforros persoais, préstamos ou un maior esforzo pesqueiro. Detectouse tamén maior flexibilidade para diversificar artes, especies ou fontes de ingresos, pero tamén unha menor capacidade de decisión e unha perda de comunicación e confianza.
O marisqueo a pé é o sector máis vulnerable, exposto a mortalidades masivas e con baixos ingresos e pouca diversificación. As capturas de ameixa e berberecho caeron de 7,9 millóns de quilos en 2019 a uns 1,4 millóns en 2024, evidenciando a presión sobre un sector con alta dependencia destes recursos.
O estudo tamén identifica unha maior percepción de desigualdade e menor capacidade de participar na toma de decisións no marisqueo a pé. Os impactos económicos e sociais inclúen menos días de pesca, aumento de custos, diminución de ingresos e maiores niveis de estrés e incerteza.
Os sectores identifican como prioritarias a mellora da xestión adaptativa, o reforzo da participación na toma de decisións, a garantía da viabilidade económica, a ampliación de oportunidades de formación e coñecemento, e a recuperación ambiental das rías. Tamén se sinala a necesidade de mellorar a comunicación e a confianza entre os sectores e a Administración.
