Darío Vilas presenta "Unha cara coñecida", unha homenaxe literaria ao caso Déborah

O escritor vigués aposta pola emoción e o duelo sen respostas na súa nova novela inspirada no suceso.

Imaxe dun libro titulado 'Unha cara coñecida' cun fondo urbano difuminado ao anoitecer.
IA

Imaxe dun libro titulado 'Unha cara coñecida' cun fondo urbano difuminado ao anoitecer.

O escritor vigués Darío Vilas presentou a súa última obra, "Unha cara coñecida", unha novela inspirada libremente no caso Déborah, pero enfocada na emoción e o proceso de duelo.

O autor Darío Vilas Couselo (Vigo, 1979) achegouse a Atlántico TV para dar a coñecer "Unha cara coñecida", unha obra literaria con fortes raíces na cidade olívica. Vilas recalca que a novela non busca ser unha investigación do chamado "caso Déborah", senón máis ben unha homenaxe á vítima e unha exploración do impacto emocional e do duelo cando non existen respostas claras.
Esta non é a primeira incursión de Vilas na temática, xa que hai uns anos publicou un relato curto inspirado no suceso. "A partir dese relato, vin que hai moitas cousas que se me quedaran por contar, máis sobre todo a nivel emocional", explicou o autor. A novela afástase intencionadamente do xénero "true crime", tan popular na actualidade, xa que, segundo o escritor, "non hai realmente nada ao que aferrarse para sacar un culpable" no caso real.
Vilas decidiu non investigar a fondo o caso, a pesar de que a familia é partidaria de ofrecer información. "Decidín que quizais o mellor era quedarme co que xa sabía", sinalou. O protagonista da novela, Jaime, obsesiónase cun crime sen resolver e, sen ser policía nin detective, enfróntase á dificultade de buscar respostas. "Calquera parecido coa realidade non é exactamente casual", admite Vilas, subliñando que o anclaxe é o caso real de Déborah, abordado "desde o cariño e desde a negación que temos todos en Vigo, a quedarnos satisfeitos".
A familia de Déborah mostrou o seu agradecemento ao autor. A irmá enviou unha mensaxe de recoñecemento cando se publicou o relato inicial, destacando o ton lírico e emocional da obra como unha forma de manter vivo o recordo. A nai tamén expresou o seu agradecemento nas redes sociais tras a publicación da novela, vendo na literatura unha maneira de "demostrar que non esquecemos e que estamos esperando que se faga algo ao respecto".
O autor quixo aclarar que a conexión co caso non é unha estratexia promocional. "Esta é a primeira entrevista realmente na que falo de forma directa sobre o caso", afirmou, explicando que nas notas de prensa sempre se mencionou que estaba "inspirado nun caso real". Vilas reitera que a obra non é unha investigación, senón "unha historia sobre duelo, sobre obsesión e sobre como se xestiona ese duelo cando non hai unha resposta".
A novela está estruturada en dúas etapas temporais: unha en 2002, ano da desaparición, e outra en 2022, vinte anos despois. Jaime, o protagonista, experimenta estas dúas fases da súa vida. O Vilas de 2002, marcado polo existencialismo e a preocupación pola morte, impactouse co cartel dunha moza da súa idade que desapareceu e foi atopada morta. Vinte anos despois, o personaxe é "completamente oposto" ao que foi a vida do autor nese momento.
Esta obra supón un afastamento case radical dos seus inicios no realismo sucio e o xénero fantástico, como o terror e as novelas de zombis. Vilas considera que a súa evolución foi gradual, avanzando cara a este tipo de novela que agora é o seu rexistro principal, aínda que recoñece que "aínda se coa algún resquicio" de terror.