A misión Artemis II, que levou a catro astronautas máis lonxe da Terra e permitiu observar zonas da cara oculta da Lúa, marcou un fito para o Grupo de Investigación de Tecnoloxía Aeroespacial da Universidade de Vigo. Esta experiencia abriu novas perspectivas e xerou ideas para futuras exploracións no espazo profundo.

O pasado sábado, o amerrar da cápsula Orión ás 02:07, hora peninsular española, culminou un traballo iniciado o 1 de abril. O equipo da UVigo, en colaboración coa tecnolóxica española Integrasys e seleccionada pola NASA, encargouse do seguimento terrestre da cápsula, captando sinais de radio en banda S que funcionaban como un "latexo electrónico" da nave.

Fernando Aguado, director do grupo, explicou a intensidade do traballo: "Despois, rematábamos a xornada entre as sete as oito ou nove da noite, dependendo un pouco da posición da nave no traxecto da cada día, foi un ritmo moi intenso". O seu último turno rematou ás 09:54 do venres, antes da reentrada da Orión na atmosfera.

Aguado cualificou a participación como un "fito histórico", destacando que a misión "permitiu demostrar que as nosas capacidades van moito máis aló do tracking e as operacións habituais con satélites Leo en órbitas baixas". Confirmouse a capacidade de traballar e recibir sinais en órbitas de espazo profundo.

Coa experiencia de optimizar as antenas para a recepción desde o espazo profundo, o grupo planea adquirir novos equipos de maior tamaño para este tipo de seguimentos. Mentres continúan clasificando e enviando a Integrasys os dez terabytes de datos recollidos, subliñan a importancia da colaboración. "Manter esa mente aberta e traballar xuntos é o que nos permitirá seguir medrando para converter o centro na punta de lanza da enxeñaría aeroespacial e de telecomunicacións en España, en Europa, e por que non, no resto do mundo", concluíu Aguado.