A depuradora de Moaña retén máis do 90% dos microplásticos antes de chegar á ría de Vigo

Un estudo da Universidade de Vigo sinala que a planta é unha barreira esencial, aínda que insuficiente por si soa.

Imaxe xenérica de infraestruturas de tratamento de augas residuais.
IA

Imaxe xenérica de infraestruturas de tratamento de augas residuais.

A Estación Depuradora de Augas Residuais de Moaña logra filtrar máis do 90% dos microplásticos presentes nas augas residuais, evitando que alcancen a ría de Vigo, segundo un estudo do CIM.

O proxecto, denominado Clear-Edar e financiado pola Deputación de Pontevedra, analizou a capacidade desta infraestrutura para xestionar contaminantes emerxentes. A investigación, na que colaboraron o Centro Oceanográfico de Vigo e grupos da Universidade de Vigo, subliña que a planta funciona como unha barreira fundamental para a protección do ecosistema mariño local.
A análise técnica revelou que, malia a alta eficiencia de retención, arredor de dúas toneladas anuais de microplásticos chegan ao medio mariño a través do efluente tratado. O estudo identificou que os téxtiles sanitarios, como as toalliñas húmidas, constitúen o 70% da masa sólida retida no desbaste, consolidándose como o principal reto estrutural para o saneamento urbano.
Os datos recollidos indican que a carga de entrada na instalación podería alcanzar as 47 toneladas anuais de microplásticos. A maior parte deste material queda depositado nos lodos ou no proceso de desbaste, reducindo a concentración de partículas de 1180 por litro na entrada a 91 por litro no efluente final.
Ademais da avaliación ambiental, o traballo científico permitiu mellorar protocolos de dixestión e separación de residuos. Estes avances, aliñados coa nova Directiva Europea de Augas Residuais Urbanas, abren novas vías para a economía circular, incluíndo ensaios de vermicompostaxe para a fracción orgánica dos residuos recollidos.
Información elaborada a partir da fonte oficial: Universidade de Vigo — DUVI (Diario da Universidade) (28/07/2026)