A zona cero do desastre, A Bouza, viviu escenas de caos cando os regatos se converteron en torrentes violentos. Os veciños tiveron que subir aos teitos dos coches para evitar ser arrastrados polo lodo, pedras e árbores. "Foi cuestión de dez minutos; iso foi o que nos salvou, se non, lévanos por diante e habería unha desgraza maior", relataba un residente ante as ruínas do forno comunal, comparando a situación con "Valencia, pero en lugar de lodo temos pedras".
A impotencia domina entre os residentes ante a devastación. "Non hai diñeiro para vivir nun hotel", sinalaban mentres clamaban por auga e luz, xa que as vivendas quedaron sen subministros. A solidariedade vecinal, xa forxada durante os incendios, reactivouse para abrir accesos e retirar o barro.
Parece o fin do mundo
Os habitantes describen a traxedia como "a crónica dunha morte anunciada". Un frente torrencial con máis de 6.000 raios en Galicia e picos de 20 litros por metro cadrado nunha hora desatou avalanchas. As aldeas máis afectadas son as mesmas que xa sufriron incendios en agosto, onde a falta de vexetación facilitou o descenso violento da auga. "Isto parece o fin do mundo outra vez", comentaba un residente.
A traballadora forestal Susana Giris relatou o seu medo tras quedar illada máis dunha hora baixo unha "masa negra" de barro en O Testeiro, afirmando que "levo dende 1990 no monte e vin tormentas e incendios, pero como isto nunca".
En Pradocabalos, a forza da auga converteu estradas en cauces improvisados con troncos e pedras. A estrada OU-533 tivo que ser cortada, actuando paradoxalmente como dique e evitando que o pobo fose completamente arrasado. Unha vivenda tivo que ser evacuada ao superar o nivel da auga os dous metros.
En Pixeiros, os residentes sentíanse "atrapados" mentres a corrente golpeaba fachadas e destruía todo ao seu paso. En O Castro, os arrastres afectaron fincas e provocaron a caída do tendido eléctrico. Tamén houbo danos en Vilaseco da Serra, con taludes que afectaron estradas.
O alcalde de Viana, Germán García-Ávila, considera pedir a declaración de zona catastrófica e o despregamento da UME. Mentres, os veciños intentan asimilar como a riada alterou en poucos minutos un modo de vida construído durante anos.
