As xeadas tardías causan danos puntuais nas viñas da D.O. Monterrei

O repentino descenso das temperaturas afectou os primeiros brotes das vides, especialmente na comarca de Verín, tras unha semana de calor inusual.

Imaxe de brotes de vide afectados por xeadas tardías na D.O. Monterrei.
IA

Imaxe de brotes de vide afectados por xeadas tardías na D.O. Monterrei.

O sector vitivinícola da provincia de Ourense experimentou un fin de semana de fortes contrastes térmicos que resultou en danos localizados nas viñas, especialmente na D.O. Monterrei, afectando os delicados primeiros brotes.

O brusco descenso das temperaturas, que pasaron de 30 graos o venres a xeadas o sábado, impactou nas viñas galegas. Esta situación, que se produciu tras unha semana de calor case estival, deixou as plantas vulnerables ás correntes de aire frío, tal e como se observou en zonas da comarca de Monterrei.
Aínda que o impacto xeral se considera leve e difícil de cuantificar con exactitude, debido á variabilidade segundo a ubicación e a variedade das cepas, algúns viticultores xa reportan perdas. Ernesto “Tito” Rodríguez, da adega Father 1943 en Vilamaior do Val (Verín), explicou que, a pesar de que o termómetro marcaba 3 graos positivos ás 6:30 horas, as fortes correntes de aire foron determinantes para queimar as follas e os brotes máis tenros. Segundo Rodríguez, a xema máis produtiva foi a máis afectada, o que compromete a uva neses brotes.

"Creo que a xema máis produtiva é a primeira, que foi a que máis queimou, polo que a uva xa se fastidiou neses brotes."

Ernesto “Tito” Rodríguez · Viticultor da adega Father 1943
O efecto do frío maniféstase de forma irregular, con brotes completamente “carbonizados” xunto a outros en perfecto estado. Nos seus viñedos, só entre o 20% e o 30% dunha parcela de godello resultou afectada, representando un dano mínimo no cómputo global da súa produción.
Manuel Vázquez Losada, adegueiro e presidente da Denominación de Orixe Monterrei, describe os efectos como unha afectación “puntual e salteada, froito das correntes de aire”. Sinala que un simple “remuíño de vento” pode explicar a irregularidade dos danos, aínda que o lóxico sería que o frío afectase as partes máis baixas da planta. No seu caso, algúns brotes de tempranillo, unha variedade tardía, queimáronse.
Para axudar á recuperación das vides, os viticultores están a aplicar coidados específicos. Tito Rodríguez planea un tratamento con aminoácidos e abono foliar. O sector mantén a cautela, xa que o risco de xeadas tardías persiste, e Manuel Vázquez advirte que deben estar pendentes dos termómetros ata o 3 ou 4 de maio.
Nas outras D.O. ourensás, o panorama é desigual. Na Ribeira Sacra, o presidente do Consello Regulador, Antonio Lombardía, confirmou danos nas súas viñas de Quiroga e noutras de Abeleda (O Castro de Caldelas), aínda que na subzona do Bibei o impacto foi menor. En Valdeorras, a afectación foi mínima, sen que o mercurio baixase de 1,5 ºC, e a adega A Tapada activou os seus ventiladores preventivamente. Na D.O. Ribeiro, os danos son pouco significativos, con algúns partes por danos rexistrados, pero considérase cedo para avaliar o alcance total.