O mundo do fútbol, tradicionalmente dominado polos homes, está a ser transformado pola paixón e o talento das mulleres. En Lugo, xogadoras de diversas categorías loitan por facerse un oco e acadar a igualdade nun deporte que aínda presenta importantes desafíos económicos e de recoñecemento mediático.
Equipos como o Peluquería Mixta Friol na terceira división de fútbol de campo, e os equipos de fútbol sala de Castro e Burela, que competiron en primeira división, son referentes para moitas nenas. Estas xogadoras non só elevan o orgullo lucense cos seus goles, senón que tamén inspiran a novas xeracións, que miran a figuras como Aitana Bonmatí con tanta admiración como aos seus ídolos masculinos.
A pesar dos avances, a igualdade real no fútbol feminino aínda está lonxe. A brecha salarial entre homes e mulleres é considerable, o que obriga a moitas xogadoras a compaxinar os adestramentos e partidos co seu traballo ou estudos. A falta de patrocinio suficiente e dunha proxección que atraia investimentos son obstáculos clave para que as mulleres poidan vivir exclusivamente do fútbol.
Alba López Testa, porteira do Vilalba Fútbol Sala, é un exemplo desta dedicación. Nacida na Fonsagrada, tivo que superar a falta de equipos femininos na súa localidade, xogando cos seus primos e desprazándose longas distancias para adestrar e competir. A súa traxectoria inclúe pasos por varios equipos e convocatorias coas seleccións galega e española sub-19 e sub-21, sempre co apoio incondicional da súa familia. Alba compaxina o fútbol co estudo do Maxisterio, consciente de que o fútbol sala non permite vivir del.
Outra xogadora que destaca é Lucía Rey Rodríguez, de once anos, que xoga no Racing Vilalbés de fútbol de campo e no FSF Castro de fútbol sala. A súa nai, Tania Rodríguez París, relata os esforzos familiares para que poida compaxinar os seus adestramentos en diferentes localidades. A pesar de ser a única nena no seu equipo de fútbol, Lucía intégrase ben cos seus compañeiros, aínda que a falta de infraestruturas como vestiarios específicos supón un inconveniente.
María José Otero, con case 14 anos, xoga en dous equipos: o Racing Vilalbés de fútbol sala e o das Pontes de fútbol de campo, xa que en Vilalba non hai equipo feminino. A súa nai, María José de Vicente, describe a intensa axenda familiar para apoiar a afección da súa filla e do seu irmán pequeno, subliñando a necesidade dun 'plan B' para o futuro, dada a baixa porcentaxe de futbolistas que poden vivir do deporte.
Nerea Rodríguez, capitana do Peluquería Mixta Friol, tamén compaxina o fútbol coa preparación das oposicións para o corpo de mestres. Comezou xogando con nenos en Chantada e despois pasou a equipos de Ourense e Friol. Como moitas das súas compañeiras, Nerea sabe que é difícil vivir do fútbol feminino e busca asegurar o seu futuro profesional sen renunciar á súa paixón polo deporte.
