O aluguer en Galicia xa supera o limiar de risco para os fogares

O pago mensual da vivenda representa o 31,8% dos ingresos dos fogares con contrato, superando o 30% recomendado polos expertos.

Primeiro plano dunha man sostendo unha chave, con edificios de apartamentos nunha cidade galega ao fondo, luz cálida do serán.
IA

Primeiro plano dunha man sostendo unha chave, con edificios de apartamentos nunha cidade galega ao fondo, luz cálida do serán.

O prezo medio do aluguer en Galicia alcanzou os 613,1 euros en maio, cunha suba anual do 4,3%, e xa representa o 31,8% dos ingresos dos fogares.

O mercado inmobiliario galego enfróntase a unha situación de risco crecente no pago do aluguer. Segundo datos recentes, o esforzo económico para facer fronte á mensualidade xa supera o limiar recomendado polos expertos, situándose no 31,8% dos ingresos dos fogares con contrato de arrendamento. Esta cifra representa un aumento significativo respecto a períodos anteriores, cun incremento do 11,8% respecto ao mesmo trimestre de 2025 e do 21,1% en comparación co peche do ano pasado.
A tendencia é de "crecemento sostido", segundo constata o Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS). A suba dos arrendamentos, que xa superou o 4,3% interanual en maio, é especialmente pronunciada nas cidades, onde se concentra a maior parte dos contratos. En Vigo, o prezo medio do aluguer sitúase en 727,5 euros, un 8,3% máis que hai un ano. Pola contra, en A Coruña, declarada zona tensionada, os prezos experimentaron unha lixeira baixada do 0,8%, ata os 710,7 euros.
Outras cidades galegas tamén rexistran incrementos notables. En Pontevedra, o aluguer medio subiu un 10,3% ata os 706,6 euros; en Santiago, un 7,6% ata os 672 euros; en Ourense, un 9,3% ata os 587,5 euros; e en Ferrol, un 10,3% ata os 585,7 euros. Lugo rexistrou un aumento máis moderado do 1,6%, situándose en 564,5 euros.
Expertos como Francisco Rodríguez Fernández, director de Cuadernos de información económica, advirten de que a crise da vivenda en España non se debe a un exceso de financiamento, senón a unha "escaseza estrutural" de inmobles que coexiste cunha demanda persistente. Esta situación, acumulada durante unha década de desaxuste entre construción e necesidades sociais, provoca que os alugueiros crezan "sistematicamente por encima dos salarios", xerando novas formas de vulnerabilidade financeira máis difíciles de detectar.