A sesión conmemorativa, que tivo lugar na capital galega, serviu para reivindicar o legado xornalístico, feminista e literario de Begoña Caamaño (Vigo, 1964 - Santiago, 2014). A academia destacou a súa traxectoria marcada pola calidade literaria e un profundo activismo feminista e lingüístico, cualificando a súa voz como "insurrecta e alegre".

O acto contou coa presenza de figuras institucionais como o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, e a alcaldesa de Santiago, Goretti Sanmartín. Ademais de louvar a obra da autora viguesa, o evento lanzou unha forte mensaxe política en defensa do idioma galego.

O presidente da RAG, Henrique Monteagudo, analizou o "momento crucial" da lingua galega, subliñando a necesidade "imprescindible" dun impulso político para a súa normalización. Monteagudo comparou a situación do galego co "leito de Procusto das liortas partidistas" e instou solemnemente ao presidente da Xunta a "impulsar o diálogo político e social en prol do idioma".

Monteagudo evocou a figura de Caamaño, quen se fixo neofalante na súa mocidade, como exemplo de compromiso e activismo. Tamén eloxiou Santiago de Compostela como unha "orgullosa capital da lingua galega" polo seu uso corrente.

A poeta e xornalista Ana Romaní abordou o perfil radiofónico de Caamaño, destacando como concibía a radio como un instrumento para "colectivizar o pensamento" e louvar a diversidade, sinalando a "actualidade" do seu discurso no contexto da desinformación.

A escritora Marilar Aleixandre centrouse na revolta feminista nas novelas de Caamaño, explicando como a autora "describiu" mitos clásicos para dar voz ás mulleres silenciadas. Aleixandre sinalou que o compromiso ético de Caamaño estendeuse á defensa de causas como a de Palestina ou a oposición ás guerras.

O editor Víctor F. Freixanes rememorou os inicios de Caamaño na radio e gabou a calidade lingüística e a forza das súas novelas, Circe ou o pracer do azul (2009) e Morgana en Esmelle (2012), obras de madurez que lamentou non puidesen completar unha triloxía prevista sobre Sherezade debido á súa morte prematura aos 50 anos.

Freixanes lembrou as palabras de Caamaño: "unha forma de narrar o universo" para definir a súa relación co galego, que non era unha simple ferramenta senón un modo de entender o mundo.