En 1964, con motivo do 25 aniversario da vitoria de Franco na Guerra Civil, o réxime publicou un libro conmemorativo para cada provincia española. A edición dedicada a Ourense, titulada Orense. España en Paz, foi encargada ao falangista Eugenio Montes, co obxectivo de enxalzar os logros do período.
O volume, que se presenta como un compendio de propaganda, destaca pola súa linguaxe e a alteración da toponimia local, como o cambio de Xinzo de Limia a “Ginzo de Limia”. A pesar do seu ton laudatorio, o libro inclúe datos xeográficos, redes fluviais, clima e información sobre a poboación da provincia.
Para Orense estos veinticinco años de venturosa paz han sido de los más prósperos y fértiles de su bimilenaria historia.
Un dos aspectos máis salientables do libro é a súa cronoloxía da historia de Ourense ata 1963, que culmina coa inauguración por parte de Franco do tramo ferroviario Carballiño-Puebla de Sanabria en 1957, un fito que acurtou a viaxe entre Ourense e Madrid. Tamén se menciona a morte de Vicente Risco en 1963.
O libro tamén reflicte a realidade demográfica da época, mostrando o impacto da emigración cara a América e outras rexións da península, así como o movemento do campesiñado cara ás cidades. Os datos de poboación de Ourense capital, que pasou de 15.914 habitantes en 1900 a 64.153 en 1960, son presentados cunha linguaxe triunfalista, a pesar do contraste coa emigración masiva de 40.000 ourensáns a países como Alemaña, Suíza, Holanda e Francia nos tres anos anteriores a 1964.
