A literatura de Samantha Schweblin, recoñecida pola súa capacidade para perturbar e seducir, preséntase en El buen mal como unha exploración da fronteira entre a vontade humana e a forza do inexplicable. A obra, de tan só 120 páxinas, demostra que a brevidade pode ser un vehículo potente para a revelación, sen necesidade de extensións que busquen efectos anestésicos.
Este conxunto de relatos non busca a complacencia, senón que se adentra en cuestións profundas sobre a existencia e as culpas internas. Un dos contos, “Bienvenida a la comunidad”, narra a historia dunha muller que intenta suicidarse, atopando nos seus supostos disuasores un método máis eficaz para levar a cabo o seu propósito. Outro, “El ojo en la garganta”, describe a vida dun neno cunha traqueotomía tras tragar unha pila de litio.
Toda felicidade é inocencia.
A autora, cun estilo que lembra a Franz Kafka ou Bruno Schultz, afástase do entretemento superficial para formular preguntas de gran calado. A súa narrativa aborda as traizóns e abandonos que, de forma invisible, marcan a vida das persoas, mesmo nas relacións máis próximas. A obra foi galardoada co premio Aena de Narrativa, dotado cun millón de euros, un recoñecemento que busca equilibrar o panorama literario fronte a outras distincións.
El buen mal está dirixido a aqueles lectores que gozan das paradoxas e que conciben a vida como un xogo constante entre a realidade e o milagre, ofrecendo unha lectura sen concesións que convida á introspección.
