A evolución demográfica de Ourense nas últimas catro décadas reflicte o seu estancamento urbanístico. Entre 1986 e 2026, a cidade sumou apenas 6.370 veciños, un incremento do 6,3% que sitúa o padrón municipal en pouco máis de 106.500 habitantes, segundo datos do Instituto Nacional de Estadística. Esta cifra evidencia un notable atraso en comparación con outras cidades galegas como Lugo (+34%), Pontevedra (+25%) e Santiago (+18%).
A diferenza coas urbes de Vigo e A Coruña é aínda máis pronunciada. Vigo creceu un 12,9% e gañou case 34.000 residentes, mentres que A Coruña, cun crecemento porcentual similar ao de Ourense (+6%), sumou 14.406 habitantes, máis do dobre que a cidade das Burgas en termos absolutos.
As dificultades para desenvolver solo e construír vivenda na cidade levaron a unha parte significativa da poboación a trasladarse aos municipios veciños. Barbadás foi o principal beneficiario deste movemento, cun crecemento do 167,5% e un aumento de residentes que supera ao da propia capital ourensá neste período. San Cibrao das Viñas tamén experimentou un forte incremento do 61,8%. Ambos os concellos absorberon a demanda residencial que Ourense non puido satisfacer debido aos continuos obstáculos no seu planeamento urbanístico.
Este trasvase de poboación coincidiu cunha drástica redución da edificación na cidade. Mentres que entre 2001 e 2010 se construíron 14.527 vivendas, tras a anulación do plan urbanístico, a produción caeu un 84,5% entre 2011 e 2020, con só 2.245 inmobles novos. Isto resultou nun parque residencial envellecido, onde case o 64% dos pisos son anteriores a 1991. A falta de solo dispoñible para novas construcións tamén se reflicte nas licenzas de obra: no ano 2000 outorgáronse 136 de nova planta fronte a 78 de rehabilitación, mentres que en 2025 concedéronse 90 para reformar e só 15 de nova construción.
