A investigación sobre o club 'O Descanso', situado en Coles, deu un paso significativo coa declaración de oito testemuñas protexidas. Segundo fontes consultadas, estas mulleres expresaron temor pola súa seguridade persoal. A maioría das vítimas foron captadas en Brasil, sendo mulleres novas e vulnerables no seu país de orixe, onde, segundo os seus testemuños, opera unha rede de captación con centro en Goiânia.

O relato das vítimas brasileiras detalla unha ruta internacional que atravesa tres países ata chegar ao prostíbulo. Tras saír do aeroporto de São Paulo con destino a Portugal, foron trasladadas a Ourense. O custo do billete debía ser asumido por elas, ou adiantado pola presunta rede, xerando así unha débeda.

A relevancia de Brasil na trama quedou patente no nome da operación policial, 'Calamardo Amatista', unha alusión ao país suramericano, recoñecido como o maior produtor mundial desta xema.

Unha vez en Ourense, as testemuñas protexidas explicaron que eran empadroadas nas vivendas dos responsables do club. Algúns sabían que viñan a traballar nun club, mentres que outras descoñecían a natureza do seu destino.

As vítimas describiron xornadas laborais extenuantes, traballando de seis da tarde a tres da mañá entre semana, e ata as cinco da mañá os fins de semana e festivos, cun único día de descanso semanal. O servizo tiña un custo de 60 euros por media hora e 120 euros por unha hora, coa 'madame' retendo entre 10 e 15 euros. Ademais, indicaron que traballaban mesmo durante o período menstrual.

Aos ingresos do servizo sumábase o 50% de cada copa consumida polos clientes, cuxo prezo era de 30 euros. Estiman que os seus ingresos mensuais oscilaban entre os 3.000 e 4.000 euros, parte dos cales enviaban ás súas familias.

As testemuñas denunciaron condicións hixiénicas deplorables, sen auga quente nin calefacción, e a presenza de sucidade, mofo e roedores. A 'madame' adoitaba preparar a comida, aínda que as condicións da cociña tamén eran precarias, con teitos caídos.

A retención das mulleres non se baseaba na violencia física, senón en presións psicolóxicas. Aínda que podían saír a comprar, sempre quedaba unha delas dentro ao non ter chaves. Intentaban coaccionalas argumentando que non terían mellor lugar onde estar sen documentación, o que provocaba unha alta rotación de persoal.

No club tamén se vendía cocaína, aínda que as testemuñas non estaban obrigadas a participar na venda nin a consumir, aínda que se lles recomendaba para facilitar o traballo.

A Brigada de Estranxeiría da Comisaría de Ourense realizou a redada a principios de marzo, incautando sustancias estupefacientes, útiles para o seu pesaxe e diversa documentación. Atribúen ao grupo criminal o uso reiterado de cidadáns estranxeiros sen permisos de traballo.

Na redada detivéronse catro persoas, dúas homes e dúas mulleres. Unha delas, a encargada do prostíbulo, permanece en prisión provisional. A causa, seguida pola Sección de Violencia sobre a Muller do Tribunal de Instancia de Ourense, diríxese contra eles por un delito de prostitución de persoa maior de idade, sen descartar outras imputacións.