A noticia da próxima apertura da estación de AVE en Lugo, anunciada por fontes coñecedoras do sector, foi recibida con certo escepticismo. Aínda que representa un avance, a infraestrutura estará operativa sen que se saiba cando chegarán os trens de alta velocidade, o que pon de manifesto unha planificación deficiente.
Esta situación reflicte un patrón de aldraxe nas infraestruturas vitais para provincias irmás como Lugo e Ourense, que comparten moito máis que a veciñanza. As administracións, especialmente a central pola súa competencia na materia, son sinaladas como responsables destes atrasos e proxectos incompletos.
Lugo terá estación de AVE sen el; Ourense ten AVE, pero non ten estación, nin se sabe cando a terá.
A modernización das comunicacións por estrada e ferrocarril en Galicia comezou tarde e de forma deficiente, sen explicacións claras sobre as razóns. Mentres noutras zonas do país os proxectos xa estaban en marcha, en Galicia sufriron constantes adiamentos. A cada cambio de goberno, os proxectos eran revisados e, a miúdo, recortados para abaratar custos, adaptándose á chamada “realidade actual”.
A xestión de anteriores responsables de Fomento é criticada pola paralización de obras e a modificación de proxectos importantes. No caso de Ourense, por exemplo, o proxecto orixinal para a estación, que incluía a eliminación da fenda ferroviaria entre A Ponte e O Vinteún, foi substituído por unha opción máis modesta, a pesar de que outras cidades como Vigo e A Coruña mantiveron proxectos de maior envergadura e custo.
