A biblioteca da Escola Oficial de Idiomas de Lugo foi o escenario da conversa “Celebrando a Begoña Caamaño”, unha actividade aberta ao público que reuniu a persoas do ámbito cultural e lector. O encontro, conducido por unha amiga da escritora, centrouse tanto na súa obra como na profunda pegada que a autora viguesa deixou na cultura galega contemporánea.
A intervención percorreu a traxectoria vital e literaria de Caamaño, quen foi unha lectora voraz desde a infancia, formada entre os clásicos e cunha curiosidade constante. Este interese pola palabra escrita continuou no xornalismo radiofónico, onde desenvolveu gran parte da súa carreira en emisoras como Radio Popular, Radio do Noroeste e, posteriormente, na Radio Galega, consolidando un estilo de traballo baseado no rigor.
“"Sempre se preparaba moito, tanto para entrevistar traballadores das folgas do metal como para abordar personalidades do ámbito da cultura."
Tamén se salientou a súa presenza en espazos de prensa alternativa e independente como A Nosa Terra, Tempos Novos ou Novas da Galiza, así como en revistas como Festa da Palabra Silenciada. Nestes contextos, Caamaño consolidou unha voz crítica e comprometida que se trasladaría con forza á súa produción literaria.
O percorrido detívose nas súas dúas novelas publicadas, Circe ou o pracer do azul e Morgana en Esmelle, entendéndoas como parte dun mesmo proxecto de relectura dos grandes mitos desde unha óptica contemporánea e feminina. A primeira reescribe a Odisea de Homero, mentres que a segunda mergúllase na tradición artúrica para reinterpretar o universo de Merlín e Morgana, abordando reflexións sobre a culpa e o poder.
A dimensión colectiva da figura de Caamaño foi destacada, subliñando o seu compromiso co feminismo, a defensa da lingua galega e diversos movementos sociais e políticos, incluíndo o antimilitarismo e a denuncia da manipulación informativa durante a crise do Prestige. A súa ausencia, tras o seu falecemento en 2014 aos 50 anos,
“"botouse en falta en moitísimos campos, especialmente en moitas das reivindicacións sociais e culturais da actualidade."
Sobre o recoñecemento das Letras Galegas, considerouse que Caamaño o recibiría cunha mestura de sorpresa e pudor, afastada do protagonismo individual. A pesar de non ser
“"moito de homenaxes"
probablemente entendería esta distinción como coherente coa súa maneira de vivir e traballar, sempre
“"por e para o colectivo"
. A súa personalidade intensa, enorme capacidade intelectual e profunda conciencia social continúan moi presentes na memoria cultural e humana de Galicia.
