Unha poeta coruñesa revisita o mito de Serea e Ulises dende unha perspectiva feminina

A autora presenta na Coruña un facsímil poético que explora o desexo e o temor á perda de liberdade nas relacións convencionais.

Imaxe xenérica dunha presentación de libro nunha biblioteca.
IA

Imaxe xenérica dunha presentación de libro nunha biblioteca.

Unha poeta da Coruña regresa ao xénero lírico despois de quince anos coa obra Serea e Ulises, un facsímil que ofrece unha nova lectura do mito clásico dende a óptica feminina.

A obra, que se presenta o xoves, 14 de maio, na Asociación de Veciños de Agra do Orzán, na Coruña, ás 20.00 horas, é unha edición facsímil que mantén a caligrafía orixinal da autora. O poemario foi impreso pola editorial Medulia, da que a escritora é codirectora dende o ano 2014.

"Quíxenlle dar a volta para contar a historia dende o punto de vista feminino, que tantas veces falta."

a autora
A autora explicou que a poesía, no seu caso, xorde por impulso e necesidade persoal de expresión. A historia da serea e de Ulises, un mito que sempre lle interesou, serviu como fío condutor para o libro. A esencia dos poemas céntrase no amor, abordando as contradicións e a posible perda de liberdade que implican as relacións amorosas convencionais. A figura da serea representa a muller libre, en contraste coa visión tradicional de Penélope e Ítaca como símbolo do doméstico.
Un dos aspectos máis salientables do volume é a súa publicación coa caligrafía íntegra da autora. Esta decisión enmárcase nunha colección da editorial que busca reivindicar o humanismo e a creación humana fronte ao debate sobre a intelixencia artificial. A caligrafía é considerada unha pegada dactilar, unha representación única da personalidade e das emocións.
A escritora tamén mencionou que a creación deste poemario foi unha viaxe interior, impulsada por momentos de crise persoal e o apoio de amigos. A viaxe física a lugares emblemáticos do mito, como Taormina e Isola Bella, tamén contribuíu á finalización da obra. A autora considera que os mitos clásicos, como o de Parténope e Ulises, seguen sendo vixentes, pero deben ser revisitados dende unha perspectiva actual e feminina.