A figura de Ianique dos Santos Tavares, máis coñecido como Stopira, brilla de novo nos terreos de xogo. O capitán de Cabo Verde, con pasado no Deportivo hai quince anos, protagonizou un regreso inesperado á competición despois de estar retirado, para guiar á súa selección á súa primeira participación nun Mundial. Este fito culmina unha traxectoria marcada por momentos decisivos, como o gol que selou a clasificación contra Eswatini, un tanto que lle valeu ser levado a ombreiros polos seus compañeiros.
O defensa, recoñecible polo seu distintivo pelo tingido de vermello, non só foi clave na clasificación mundialista, senón que tamén se proclamou campión da Copa de Portugal co Torreense, equipo da segunda división onde milita. A súa carreira, que parecía chegar ao ocaso, revitalizouse cunha viaxe que culmina agora no escenario máis importante do fútbol mundial.
Compañeiros como Luis Quintero e Álex Alfaro, que comparten vestiario con el en Portugal e tamén tiveron relación co fútbol galego, destacan o seu profesionalismo e liderado. "É o noso capitán, é a nosa referencia", afirman, lembrando a explosión de alegría no vestiario ao coñecer a súa convocatoria coa selección caboverdiana.
A súa etapa na Coruña, hai quince anos, foi discreta. Chegou para alternar entre o filial e o primeiro equipo do Deportivo, pero o seu paso polo Fabril non foi titular. O seu entón adestrador, Tito Ramallo, lembra as súas "limitacións tácticas e defensivas" e os problemas coa documentación, nunha tempada marcada polo descenso do club á Segunda División.
Tras unha cesión ao Feirense e desvincularse do Dépor, Stopira desenvolveu unha longa carreira en Hungría, gañando títulos co Videoton, antes de regresar a Cabo Verde. A súa volta á selección, inicialmente puntual por lesións, converteuse nunha historia de superación que lle permitiu disputar un Mundial, un soño para un país de 500.000 habitantes que celebra este momento histórico.
