O recurso, interposto por Víctor Porto, baséase nun informe elaborado polo arquitecto e profesor universitario Valentín Souto. Este documento sinala que, fronte aos 96.006 metros cadrados de edificabilidade que, segundo a súa análise, debería ter o polígono, o convenio entre o Concello da Coruña e os promotores establece 136.404,5 metros cadrados.

Pola súa banda, Carlos Hernand, avogado da Xunta de Compensación do polígono, que agrupa aos promotores, rexeita este argumento, cualificándoo de “erro ou mentira”. Hernand asegura que a edificabilidade recollida no convenio é a que ten asignada este polígono dende o ano 1998, en consonancia co plan xeral inicial.

O informe de Souto tamén critica que o Plan Xeral de 2013 modificou as alturas autorizadas no Parque de Oza, elevándoas entre oito e once plantas, o que resultou nunha superficie edificable total de 136.404,50 metros cadrados. Esta cantidade supera en 28.996,02 metros cadrados a do Estudo de Detalle aprobado en 2008. Segundo Souto, isto elevou o coeficiente de edificabilidade a 21,3 metros cadrados por cada metro cadrado de solo, superando “con moito o límite de 1,5” fixado pola Lei de Ordenación Urbanística de Galicia de 2002, vixente cando se aprobou o plan xeral.

Ademais, Souto advirte que a redacción do Plan Especial de Reforma Interior (PERI) deberá estar condicionada polo cumprimento do límite de sustentabilidade da Lei do Solo de Galicia de 2016. Considera que o convenio é “nulo de pleno dereito” ao pactar unha edificabilidade maior á permitida e por suprimir espazos libres e zonas verdes en favor de mazás edificables.

Víctor Porto, o recorrente, lamenta que a documentación gráfica do convenio careza dunha memoria explicativa clara, o que dificultou a comprensión por parte dos veciños. Tamén critica que as alegacións presentadas non foron contestadas de forma individualizada nin con respostas claras. A presidenta da delegación coruñesa do Colexio de Arquitectos de Galicia, Ruth Varela, xa cualificou este proxecto como “unha salvaxada”.