A riqueza cultural da Coruña non só se atopa nos seus monumentos, senón tamén nas manifestacións orais que pasaron de xeración en xeración. Expresións como 'Abarrote no Parrote' serven como testemuño dun pasado ligado ao marisqueo e á vida social da zona portuaria, mentres que outras frases como 'a bufar a Garás' evocan a memoria do antigo barrio mariñeiro situado na actual avenida de Linares Rivas.
O ámbito mariño tamén deixou unha fonda pegada no léxico local. O refrán 'O que pasou a marola, pasou a mar toda' fai referencia á perigosidade do illote da Marola, situado na confluencia das rías da Coruña, Ferrol e Betanzos. Superar este punto era, historicamente, o distintivo que acreditaba a pericia dun mariñeiro.
A literatura e a investigación permitiron recompilar este patrimonio inmaterial. Obras como o cancioneiro popular do século XIX recollen versos sobre a fama das ostras da ría do Burgo ou as transformacións urbanas, como o cambio de nome da Rúa Real. Estes textos non só documentan a xeografía, senón tamén a vida cotiá de barrios como Monte Alto, Palavea ou o contorno de San Amaro.
As expresións populares xorden moitas veces de vivencias persoais, mais é precisamente isto o que axuda a formar unha identidade común, unha identidade coruñesa.




