O ascenso do Dépor: unha apoteose cósmica e social

Unha proposta que fusiona arte, deporte, política e música para celebrar o regreso do Deportivo á elite.

Imaxe xenérica dunha nave espacial surrealista inspirada na arte galega e a Torre de Hércules.
IA

Imaxe xenérica dunha nave espacial surrealista inspirada na arte galega e a Torre de Hércules.

A proposta imaxina un evento épico para celebrar o ascenso do Deportivo da Coruña, fusionando arte, música, política e a identidade galega nunha gran festa cósmica.

A idea xira arredor dunha gran festa que conxuga a maxia de A Tempestade de Shakespeare coa arte de Urbano Lugrís e a esperanza do regreso do Deportivo á elite. O Sr. Escotet, presidente de Abanca, é interpelado para que use a súa influencia non só no mercado, senón tamén para apoiar a cultura e a comunidade.
O escenario proposto inclúe motivos pictóricos de Lugrís, a luz da Torre de Hércules como guía e unha nave simbólica chamada Avalon. A proposta insta a aproveitar a ocasión para reducir conflitos e desequilibrios sociais, devolvendo á comunidade en lugar de só especular.
Nunha viaxe imaxinaria a Marte, a nave Avalon enfróntase á nave Zeus nunha batalla tecnolóxica. A salvación da nave e o ascenso do Dépor dependen da protección da obra de Lugrís, demostrando que o patrimonio cultural é o verdadeiro combustible da inmortalidade.
A reflexión ética sobre o liderado subliña que as finanzas deben servir ao pobo. Propónse que Abanca facilite préstamos accesibles para vivendas dignas, en lugar de centrarse en vender tecnoloxía de consumo.
O palco convértese nun centro de diplomacia, invitando a figuras como César Augusto Lendoiro, Delcy Rodríguez, María Corina Machado, o Rei de España e o Rei de Inglaterra, buscando acordos sobre Xibraltar e a autodeterminación de pobos como Escocia, Irlanda, Galiza, Euskalherria e Cataluña.
A festa culmina coa aparición holográfica de Freddie Mercury cantando unha versión adaptada do himno do Deportivo en galego, acompañado por corais galegas, gaitas, e músicos de renome. A paz no fútbol galego selaríase coas peñas celtistas tendendo a man ao Dépor.
O evento remata coa interpretación do Himno Galego, simbolizando a unión da arte, a xustiza social, a política e o orgullo dun pobo. Como alternativa, propónse unha versión máis modesta pero igualmente significativa coa Muiñeira de Chantada e corais galegas.