O estudo, encargado polo departamento de Consumo, liderado por Sumar, pon de manifesto que a porcentaxe de fogares que viven nunha vivenda en propiedade diminuíu do 79% ao 63,9%. Paralelamente, os fogares que viven de aluguer incrementáronse do 11,9% ao 19,2%, e os fogares que actúan como arrendadores case se triplicaron, pasando do 3,4% ao 9,8% do total.

A análise, elaborada a partir de datos da Enquisa Financeira das Familias e da Dirección Xeral do Catastro, revela que entre os anos 2008 e 2022, os fogares sen ningunha propiedade pasaron do 15% ao 22,1%. No mesmo período, os fogares con dúas ou máis propiedades creceron do 26,8% ao 37,1%, mentres que os fogares cunha única propiedade caeron do 58,3% ao 40,9%.

O informe subliña que o crecemento do parque inmobiliario beneficiou principalmente a aqueles que xa acumulaban patrimonio. Os propietarios cun só inmoble reduciron o seu peso nun 3,7%, pero aqueles que tiñan entre seis e dez propiedades aumentaron un 51,6%. Os grandes posuidores, con máis de dez inmobles, multiplicaron o seu patrimonio inmobiliario por máis de catro, pasando de 138.000 a 626.000 inmobles.

Os datos analizados polo departamento de Consumo indican que os fogares sen ningún inmoble aumentaron un 63% en catorce anos, mentres que os fogares con dúas ou máis propiedades creceron un 54%. Pola contra, o propietario único, que historicamente foi a base do modelo residencial español, reduciuse un 22%.

O estudo conclúe que esta tendencia apunta á consolidación dunha sociedade dual, onde a vivenda deixa de ser un mecanismo de seguridade e integración social para converterse nunha fonte de desigualdade persistente. En menos de dúas décadas, dous millóns de novos inmobles non ampliaron o acceso á propiedade, senón que afondaron esta estrutura dual.