A Audiencia da Coruña arquiva a causa contra o exconselleiro Alfonso Villares

O tribunal ratifica a decisión inicial por falta de indicios suficientes para procesalo por presunta agresión sexual.

Imaxe xenérica dun mazo de xuíz sobre unha mesa de madeira nun xulgado.
IA

Imaxe xenérica dun mazo de xuíz sobre unha mesa de madeira nun xulgado.

A Audiencia Provincial da Coruña ratificou o arquivo da causa contra o exconselleiro do Mar, Alfonso Villares, ao non atopar indicios suficientes para procesalo por un presunto delito de agresión sexual.

A sección primeira da Audiencia Provincial da Coruña confirmou a decisión do Xulgado de Instrución número 2 de Ferrol, que en decembro xa acordara o peche do sumario. Esta resolución descarta a existencia dunha base probatoria sólida para continuar co procedemento penal contra Villares.
Na súa resolución, a sala rexeitou a solicitude da acusación particular de reabrir a investigación para tomar declaración a dúas novas persoas. Os maxistrados argumentaron que a instrución levada a cabo foi “ampla e minuciosa”, e destacaron que tanto a xuíza instrutora como o Ministerio Fiscal coincidiron na ausencia de indicios suficientes para soster unha acusación.

O conxunto de dilixencias practicadas permitiu o esclarecemento dos feitos investigados.

O auto conclúe que procede confirmar o peche do sumario, indicando que a controversia exposta pola acusación non se debe a unha investigación incompleta, senón a un intento de lograr “unha nova valoración incriminatoria” dos feitos xa analizados. As dilixencias solicitadas, que incluían a declaración da condutora e a axudante dunha ambulancia, foron cualificadas de “periféricas e prospectivas” polo tribunal, ao non estar directamente relacionadas co núcleo da investigación.
Ademais, subliñouse que estas persoas carecen da cualificación pericial necesaria para determinar se a sintomatoloxía da denunciante era compatible cun posible caso de submisión química. A resolución engade que esta hipótese xa foi descartada por especialistas médicos e polos resultados de análises clínicas e probas realizadas durante a instrución, concluíndo que a solicitude de novas declaracións “non pasa de ser unha conxectura carente de base obxectiva”.