Aquel 26 de abril de 1993, o barrio de Churruca en Vigo foi testemuña dun evento que, co paso do tempo, adquiriu a categoría de lenda. Pasadas as once e media da noite, un grupo de mozos de California, que se facían chamar Green Day, subiu ao escenario de La Iguana Club. O aforo, de apenas duascentas cincuenta persoas, non podía imaxinar que estaba a presenciar o inicio dunha das bandas máis influentes do rock alternativo.
Naqueles anos, o grunge e o rock alternativo dominaban a escena musical, e salas pequenas e íntimas como La Iguana eran o berce de moitas bandas emerxentes. Green Day realizou unha xira por varias cidades españolas, unha peregrinación por bares que servían como escola para grupos sen recoñecemento. A súa única bagaxe era a enerxía, o descaro e unha fe inquebrantable no seu proxecto.
O prezo para velos non era o da inmortalidade, aínda que á postre o fose. Setecentas pesetas se se compraba con antelación, mil se se esperaba á taquilla.
O custo da entrada para ver a Green Day era de setecentas pesetas anticipada, ou mil en taquilla, o que equivalía a uns tres euros e medio. Dous anos despois, en 1995, o seu álbum Dookie catapultaríaos á fama mundial, gañando un Grammy ao mellor disco alternativo. O cartel daquela noite de 1993, enmarcado nunha parede, serve hoxe como testemuña de que Vigo foi pioneira en acoller á banda.
Houbo un intento de reencontro en 2001, cando Green Day, xa consolidado, tiña previsto actuar no recinto de Castrelos. Con todo, un accidente dun dos membros do grupo provocou a cancelación do concerto, deixando á cidade sen a oportunidade de revivir aquel momento histórico. Quen asistiron á actuación en La Iguana viron a Green Day antes de que se convertesen no fenómeno global que son hoxe.
