A figura de Begoña Caamaño, orixinaria de Vigo, será o eixo central do Día das Letras Galegas 2026. Este recoñecemento subliña a súa profunda pegada tanto nos medios de comunicación como na narrativa galega actual, onde empregou a palabra como ferramenta de compromiso social e defensa da igualdade.
Nacida no barrio do Calvario, en Vigo, o 14 de outubro de 1964, Caamaño desenvolveu unha perspectiva crítica desde cedo, influenciada por lecturas clásicas reinterpretadas cun enfoque feminista. O seu activismo estudantil comezou na década dos 70, participando en mobilizacións como as protestas dos “Pases pro bus”.
Aínda que se formou en Maxisterio, a súa carreira orientouse rapidamente cara ao xornalismo. Traballou en Radio Noroeste e Radio Popular (COPE) en Vigo entre 1986 e 1989, antes de incorporarse a Radio Galega en 1989. Nesta emisora, en Santiago de Compostela, desenvolveu gran parte da súa traxectoria como redactora de informativos e programas culturais.
O seu compromiso coa comunicación pública e o feminismo foi constante. En 1997, impulsou a Asociación de Mulleres Galegas na Comunicación (MUGACOM) e presidiu o Comité Interempresas da CRTVG entre 2000 e 2003, defendendo os medios públicos e denunciando a manipulación informativa. Tamén colaborou con diversas publicacións como El Sol, A Nosa Terra, Novas da Galiza, Tempos Novos e a revista feminista Festa da Palabra Silenciada.
No ámbito literario, acadou un notable recoñecemento coas novelas Circe ou o pracer do azul (2009) e Morgana en Esmelle (2012). Nestas obras, revisou mitos clásicos desde unha óptica feminina e crítica, abordando temas como a liberdade, o desexo, o poder e a ética política, consolidándose como unha voz singular na literatura galega contemporánea.
A súa segunda novela recibiu importantes galardóns, incluíndo o Premio Ánxel Casal ao mellor libro de ficción e o premio da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega á mellor obra narrativa, ambos en 2012, ademais do Premio da Crítica e do Premio Losada Diéguez.
Begoña Caamaño faleceu en Santiago de Compostela o 27 de outubro de 2014, aos 50 anos. O seu legado, con todo, mantívose vivo na memoria colectiva galega. En 2015, recibiu unha homenaxe multitudinaria baixo o nome de “Begoniísima”, e en xuño de 2025 a Real Academia Galega acordou dedicarlle o Día das Letras Galegas 2026, recoñecendo o seu impacto na lingua, a literatura e o feminismo galego.




