O 28 de abril de 2025 cúmprese un ano do apagón eléctrico que afectou a gran parte da península ibérica, incluíndo Galicia. Este incidente puxo en evidencia as vulnerabilidades do sistema de distribución enerxética e xerou un debate sobre a seguridade do subministro. Na capital lucense, a luz desapareceu ás 12:33 e non regresou ata case doce horas despois, provocando situacións insólitas en hospitais, trens e comercios.
Unha das historias máis destacadas dese día foi a dunha nai que deu a luz ao seu primeiro fillo, Martiño, no Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA). A pesar do caos xeneralizado, a nai viviu o parto sen apenas decatarse da magnitude do problema. Segundo as súas propias palabras, tivo un "parto moi bo" e non foi consciente da situación ata que saíu do paritorio.
“"Tiven un parto moi bo e non me decatei do caos que había fóra ata que saín do paritorio."
A familia, residente en Sarria, desprazouse ao hospital de madrugada e a decisión de que a nai quedase ingresada resultou providencial. Evitou así ter que realizar o traxecto de volta sen semáforos operativos nin datos móbiles, nun ambiente de colapso. A noticia do apagón chegoulle a través dun chat con amigas, que lle informaron de que a falta de luz afectaba a varias cidades galegas.
Ademais do nacemento de Martiño, o apagón deixou outras anécdotas na cidade de Lugo. A heladería Fiordilatte, situada na Rúa Bispo Aguirre, decidiu regalar os seus produtos para evitar que se estragasen. A iniciativa tivo unha gran acollida, congregando a multitude de persoas e xerando un momento de solidariedade e alegría no medio da incerteza.
O incidente tamén revelou debilidades estruturais no sistema eléctrico español. Un informe posterior de Red Eléctrica identificou a necesidade de actualizar protocolos e modernizar equipamentos con máis de tres décadas de antigüidade. As estimacións económicas cifran as perdas entre 1.500 e 4.000 millóns de euros, afectando especialmente ao sector industrial e aos pequenos comercios. O Banco de España, pola súa banda, reivindicou o uso do efectivo como medio de pago esencial en situacións de emerxencia, destacando a súa autonomía fronte aos sistemas electrónicos dependentes da electricidade.




