O estudo, publicado na revista International Journal of Osteoarchaelogy, foi liderado por un investigador do Grupo de Estudos para a Prehistoria do Noroeste-Arqueoloxía, Antigüidade e Territorio (GEPN-AAT) da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e do Centro de Investigación Interuniversitario das Paisaxes Atlánticas Culturais (Cispac). Esta análise permitiu unha identificación a gran escala de restos de animais cazados e aproveitados por neandertais e homo sapiens.

A técnica empregada, coñecida como ZooMS (zooarqueoloxía por espectrometría de masas), é un método novidoso. O xacemento de Triacastela é o segundo da península Ibérica no que se aplica de forma extensa, despois dunha primeira implementación en Asturias. Este sistema baséase na extracción de coláxeno do óso e permite identificar restos moi fragmentados que non poderían ser analizados por outros medios.

Analizáronse 114 mostras que non puideron ser identificadas con métodos tradicionais, comparándoas co estudo morfolóxico de máis de 8.000 restos fáunicos do xacemento. Os resultados demostraron unha maior diversidade na dieta cárnica dos grupos de cazadores-recolectores da que se coñecía ata o momento.

Aínda que a principal presa era o cervo, o que non sorprendeu aos investigadores pola súa abundancia na época, detectáronse novidades. Nos niveis máis antigos de ocupación de neandertais, observouse unha considerable explotación de cabalo, algo non rexistrado previamente. Tamén se identificaron mostras, en menor medida, de bisontes ou rinocerontes. Os restos de carnívoros foron escasos, principalmente de oso cavernario, e correspondían a acumulacións naturais máis que a explotación antrópica.

Esta investigación, na que participaron outros nove estudosos, forma parte dun proxecto máis amplo financiado polo Ministerio de Ciencia, Innovación e Universidades e o programa Feder. As escavacións na gruta contan tamén con axudas da Consellería de Cultura, Lingua e Xuventude.