Durante o segundo día do xuízo, a procesada afirmou que o home, a quen coidaba, lle vendeu a casa e que ela realizou pagos anuais en efectivo duns 7.000 euros desde o ano 2015. Segundo a súa declaración, o falecido non desexaba transferencias bancarias para evitar que a súa sobriña, con acceso á conta, se decatase das transaccións.
“"Non quería que lle fixese transferencias. Non quería que a súa sobriña se decatase de nada."
O xuízo, que comezou o xoves, centrouse en gran medida no estado mental do falecido. Unha médica forense testificou o venres que o home presentaba deterioración cognitiva. Con todo, a acusada insistiu en que o ancián “si se decataba das cousas”, poñendo como exemplo que el lle lembraba citas médicas.
A acusada relatou que o ancián, a quen coñecía desde a década de 1990, pediulle que o coidase e expresou o seu desexo de venderlle a casa a quen se ocupase del. Segundo o seu testemuño, o home presentoulle un documento de compravenda do inmoble, que ambos asinaron. Ela indicou que non podía pagar o importe completo, e el aceptou pagos a prazos. Os fondos para estes pagos, segundo a procesada, proviñan do seu traballo, da venda de cultivos e das achegas da súa filla.
A acusación particular, exercida pola sobriña do falecido, cuestionou a veracidade dos pagos, argumentando que non hai probas de saídas de diñeiro da conta bancaria. Ademais, sinalou contradicións nas declaracións da acusada sobre a modalidade dos pagos. A Fiscalía, que inicialmente solicitaba seis anos de prisión, rebaixou a súa petición a dous anos, considerando que a acusada levou a cabo unha “manobra maliciosa” aproveitando a deterioración cognitiva do home.
Pola súa banda, a defensa solicitou a absolución, alegando que non se acreditou de forma concluínte a deterioración cognitiva do falecido e que as acusacións se basean en “sospeitas”. A defensa apoiouse en testemuños que indicaban que o home estaba “en plenas facultades mentais” en diferentes momentos, e que o seu estado podería mellorar dependendo de varios factores.
