A nova obra de Arantza Portabales, Asasinato no muíño do cura, que se publica este xoves, é a segunda entrega da serie de crimes de Loeiro, un lugar imaxinario que toma como referencia a localidade natal da súa nai, Loira, en Marín. A autora explica que a inspiración inicial para esta historia xurdiu do desexo de explorar a dificultade da lembranza e a amnesia, evolucionando cara a unha trama que involucra a unha familia ficticia baseada nas súas propias raíces en Ardán, preto de Loira.
Portabales destaca que a novela tamén serve para engadir novas dimensións á súa investigadora principal, Iria Santaclara. A personaxe atópase nun momento vital complexo, buscando o seu lugar na comisaría tras a xubilación do seu apoio, César Araújo, e lidando cun comisario misóxino. A trama afonda na psicoloxía de Santaclara, mantendo o trío de investigadores coa incorporación da icónica 'gestapo', unha mestra cotilla de Loeiro que achega un toque de humor a unha narrativa por momentos dura.
“"O xénero policial permíteme falar desde dentro para entender o que nos pasa pola mente. Gústame falar do que nos pasa e o que nos pasa está aí."
A escritora, nacida no País Vasco, rememora a súa infancia e a conexión con Loira como un lugar de lecer e historias familiares. Dedica este libro aos seus pais, cuxas vivencias na posguerra e as dificultades de ser muller nunha aldea galega nos anos 70 son un piar fundamental da trama. A novela aborda temas como o xuízo moral, o atraso crónico e a opresión que sufrían as mulleres naquel contexto, contrastando a vida en Loira coa de cidades como Madrid na mesma época.
Portabales recoñece sentirse cómoda no xénero policial, xa que lle permite explorar a mente humana e as complexidades sociais. Subliña a importancia de referentes como Domingo Villar, quen, segundo ela, abriu camiño para que as historias galegas chegasen lonxe e axudou a reivindicar a cultura propia. A autora xa anticipa que haberá un terceiro caso na saga de Loeiro, con máis crimes na praia de Loira.
